👁 Czytasz bez zakładki — widzisz pełną kartę miejsca, więc możemy zdradzić Ci dalszą fabułę.Jak działa ochrona przed spoilerami?Jak działa ochrona?
miejsce
Pałacyk Nivellena
Dom Wyroda
Typ: kraina i wyspyPoznane w: rozdziale 4
Akcja w rozdziałach
1 · do zakładki
Teraz przebywa
nikt
Wydarzenia tutaj
2
Czym jest
Opis ogólny — bez zdradzania fabuły.
Rodowa siedziba rozbójniczej rodziny Nivellena, schowana w borach z dala od traktu i osiedli — do najbliższych siedzib ludzkich jest stąd kawał drogi. Za okutą bramą leży zaniedbany dziedziniec z wyschniętą fontanną z kamiennym delfinem i krzewem niebieskich róż z Nazairu; w komnatach wiszą kolekcje broni i trofea łowieckie z łbem skalnego smoka, a w podziemiach został skarbiec z łupami. Od czasu klątwy dom jest zaklęty i wykonuje rozkazy gospodarza: sam otwiera bramę, zapala światło, zastawia stół ucztą i trzaska okiennicami na intruzów. Okolica po zmroku bywa niedobra — słychać w niej i widuje się „nieładne rzeczy".
Historia miejsca
Pełna kronika — czytasz bez ustawionej zakładki.
Gość, bruxa i koniec klątwy · od rozdziału 4
To tu Geralt trafia śladem zabitych podróżnych: najpierw na ucztę u przeklętego gospodarza, potem — po ostrzeżeniu, które dała mu własna klacz — na walkę z bruxą Vereeną. Na dziedzińcu, między fontanną a krzewem niebieskich róż, Vereena ginie nadziana na żerdź i ścięta srebrem, a jej śmierć zdejmuje z Nivellena dwunastoletnią klątwę.
Wydarzenia tutaj
Do Twojej zakładki — każde prowadzi do rozdziału.
r. 4Odczarowanie Nivellena — Śmierć Vereeny zdejmuje z Nivellena
dwunastoletnią klątwę: pod murem pałacyku ocyka się młody, przystojny,
potężnie zbudowany mężczyzna, który na przemian szlocha i śmieje się,
obmacując odzyskaną twarz. Spełniło się to, co wykrzyczała umierająca
kapłanka Coram Agh Tera: klątwę złamały miłość
i krew — bo miłość bruxy, jak podsumowuje
Geralt, była prawdziwa.r. 4Śmierć Vereeny — Bruxa Vereena w walce na dziedzińcu
pałacyku zbija falami wrzasku z nóg i Geralta,
i Nivellena — ale to Nivellen, wygrzebawszy się spod
zwalonych rusztowań, wbija jej między piersi złamaną trzymetrową żerdź.
Nadziana na drąg wampirzyca własnymi rękami prze po żerdzi ku jego gardłu,
powtarzając w cudzych głowach „Mój. Albo niczyj. Kocham cię" — i wtedy
wiedźmin ścina ją srebrnym mieczem.