Znaki, eliksiry, prawa i przekleństwa Starszej Mowy — każdy termin z definicją, która pojawia się dokładnie wtedy, gdy pada w książce.
Starożytna forteca wiedźminów ukryta w górach. Ostatnia siedziba zakonu, używana jako zimowa kryjówka i miejsce treningów.
Tajna organizacja znamienitych czarodziejek Kontynentu dążąca do wpływu na politykę królestw Północy. Współtworzona m.in. przez Philippę Eilhart.
Potężne cesarstwo na południu Kontynentu, rządzone przez Imperatora. Znane z żelaznej dyscypliny wojskowej i sieci szpiegów.
Dosłownie „wiewiórki" — zbrojne oddziały partyzanckie elfów i krasnoludów walczących o prawa nieludzi. Wspierane przez Nilfgaard.
Eldhen Ard — rzadka cecha genetyczna dająca posiadaczce niesamowitą moc magiczną, w tym zdolność do podróży między światami. Ciri jest jedyną żyjącą nosicielką.
Wyspa na Morzu Pontarskim, siedziba Akademii Magicznej Aretuzy. Neutralne terytorium konklawiów czarodziejów.
Zawodowy łowca potworów poddany mutacjom przy użyciu eliksirów i magii. Wiedźmini mają żółte oczy o kociej źrenicy, wyjątkowe refleksy i odporność na wiele trucizn.
Proste zaklęcia wiedźmińskie: Aard (telekineza), Igni (ogień), Yrden (pułapka), Quen (tarcza), Aksji (psychokineza).