Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.
Władca Aedirn, rezydujący w Vengerbergu, syn króla Virfurila, który niespełna czterdzieści lat temu pobił pod Hagge wojska Medella z Temerii i ustalił dzisiejsze granice w Dolinie Pontaru. Na naradzie monarchów siedzi rozparty z kuflem piwa na brzuchu i psuje kolegom dobre samopoczucie twardymi faktami. To on ogłosił zaciąg do wojsk specjalnych przeciw Wiewiórkom, o którym marzą celnicy pokroju Olsena.
Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.
Demawend ściąga czterech monarchów do zamku swojego ojca na tajną naradę. Przestrzega przed lekceważeniem młodej kadry oficerskiej Emhyra, wylicza, jak nilfgaardzki towar i moneta rozkładają Północ od środka, i relacjonuje kazania o Wybawicielu z Południa: trawestację przepowiedni Ithlinne o Białym Płomieniu i Białej Królowej, za którą kazał już torturować jednego kaznodzieję. Popiera uderzenie na Cintrę, przypominając przysięgę zemsty Cracha an Craite, a w dyskusji o Lwiątku wskazuje kandydata, przy którym wszystkim cichnie śmiech: nieżonatego imperatora Nilfgaardu.