Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.
Elf z komanda Scoia'tael, noszący przy czapce wiewiórczy ogon, znak Wiewiórek. Strzela z sześćdziesięciofuntowego łuku „cichymi" strzałami o długich, wąskich szarych lotkach, z trójbrzeszczotowym grotem, który wkręca się w ciało jak śruba; odległość ocenia na oko i chełpi się, że sto pięćdziesiąt kroków to dla niego nie dystans. W sporach o to, czym jest walka o wolność, ma odpowiedź najprostszą z możliwych: będzie jeden Dh'oine mniej.
Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.
Podczas rekonesansu w lasach nad Pontarem, przed dołączeniem do komanda, Yaevinn dostaje od Cairbrego meldunek o samotnym jeźdźcu na drodze. Toruviel chwyta go za rękaw i wylicza argumenty przeciw: mieli prowadzić zwiad, trup ściągnie patrole i obstawę brodów, a mordowanie cywilów po drogach to nie walka o wolność. Yaevinn ucina spór („Thaess aep, Toruviel"), odwraca czapkę, by wiewiórczy ogon nie zawadzał, napina łuk aż do ucha i zabija królewskiego gońca jedną strzałą w plecy, z odległości dobrych stu pięćdziesięciu kroków.