Opis ogólny — bez zdradzania fabuły.
Córka Calanthe i Roegnera, następczyni tronu Cintry. Włosy identycznego koloru jak matka — popielate, splecione w dwa grube warkocze do pasa — i te same szmaragdowozielone oczy, które przez większość uczty trzyma spuszczone. Ozdób prawie nie nosi: diademik z gemmą i pasek ze złotych ogniwek. Jej milcząca potulność jest myląca podwójnie: od roku potajemnie spotyka się z zaklętym mężczyzną, a po babce Adalii (tej, która ruchem brwi podnosiła most zwodzony) odziedziczyła — z przeskokiem pokoleniowym — surową, nieokiełznaną Moc.
Przeglądasz bez zakładki — widzisz pełną opublikowaną biografię.
Na własnych zaręczynach Pavetta jest nagrodą, o którą toczy się gra — dopóki jedno jej słowo nie wywraca stołu. Piętnaście lat wcześniej jej ojciec przysiągł Jeżowi z Erlenwaldu, tajemniczemu rycerzowi, który uratował mu życie, oddać w nagrodę to, co zastał w domu, a czego się nie spodziewał — właśnie narodzoną córkę. Gdy zakuty w kolczastą zbroję Jeż zjawia się na uczcie po spełnienie tej przysięgi, a królewna zostaje zapytana wobec całego dworu, czy chce odejść z potworem, odpowiada „tak" — bo pod zbroją kryje się Duny, jej ukochany, z którym potajemnie spotyka się od roku. Gdy straż na rozkaz matki próbuje go zabić, z królewny wyrywa się czysta, pierwotna Moc. Stół wiruje pod powałą, tron z Calanthe roztrzaskuje się o ścianę, a wiedźmin Geralt — najęty przez królową gość uczty — wraz z druidem Myszoworem potrzebują dwóch wspólnych uderzeń, by rozbić otaczającą dziewczynę zieloną sferę; pomaga im Kudkudak, baron słynący z naśladowania zwierzęcych głosów, którego dziki koncert na moment dekoncentruje królewnę. Nad Mocą Pavetta zupełnie nie panuje — dlatego jej nauczycielem ma zostać Myszowór. W finale wychodzi na jaw jej druga tajemnica: spodziewa się dziecka, o czym Duny jeszcze nie wiedział — i właśnie to nienarodzone dziecko wiedźmin wiąże Prawem Niespodzianki.
Każdy prowadzi do streszczenia rozdziału, w którym się wydarzył.
r. 8Burda na uczcie w Cintrze — Gdy po „tak" Pavetty królowa Calanthe każe straży zabić Jeża, w halli tronowej Cintry wybucha bitwa — a po niej żywioł. Geralt mieczem osłania Jeża przed sztyletem Rainfarna i gizarmami strażników, królewna zaś wybucha czystą, pierwotną Mocą: stół wiruje pod powałą, tron z królową roztrzaskuje się o ścianę, giną czterej ludzie. Sferę Mocy rozbijają dopiero wspólne uderzenia wiedźmina i Myszowora — gdy Kudkudak zwierzęcym koncertem na duszonych dudach dekoncentruje królewnę.r. 8Odczarowanie Dunego — Klątwę, która od urodzenia dawała Dunemu za dnia twarz potwora, zdejmują — przy spełnionym przeznaczeniu — słowa Calanthe: „daję ci Pavettę". Nikt tego nie zauważa aż do świtu, gdy Duny się nie zmienia; Geralt i Myszowór czekają ze śmiechem, aż królowa sama się połapie, że to ona odczarowała przyszłego zięcia. Tej samej nocy Calanthe przyjmuje oświadczyny Eista Tuirseach — Cintra dostaje króla, a przymierze ze Skellige przypieczętują dwa wesela.r. 8Przysięga Dunego — Zapytany po raz drugi, czego żąda za uratowanie życia, Geralt odpowiada Dunemu formułą Prawa Niespodzianki: „dasz mi to, co już posiadasz, a o czym nie wiesz" — i zapowiada powrót do Cintry za sześć lat. Rumieniec Pavetty potwierdza to, czego jej narzeczony nie wiedział: królewna spodziewa się dziecka. Wiedźmin — sam kiedyś zabrany z domu tym samym prawem — związał właśnie przeznaczeniem nienarodzone dziecko pary z Cintry.