👁 Czytasz bez zakładki — widzisz pełną kartę postaci, więc możemy zdradzić Ci dalszą fabułę.Jak działa ochrona przed spoilerami?Jak działa ochrona?
Opis ogólny — bez zdradzania fabuły.
Naprawdę nazywa się Duny i jest synem Akerspaarka, władcy Maecht. Od urodzenia ciąży na nim klątwa — nigdy się nie dowiedział, czyja ani za co: od północy do świtu jest normalnym człowiekiem (czarne kręcone włosy i broda, blada, kanciasta twarz z wydatnym nosem), od świtu — stworem o pokrytym rudą szczeciną ryjku z wibrysami i kłami, z grzebieniem ruchliwych kolców na głowie i karku. Zabobonny dwór Maecht nie mógł go oglądać, więc wychował go błędny rycerz, przy którym Duny objechał świat jako giermek. Odkąd usłyszał, że od klątwy wyzwolić go może dziecko-niespodzianka, szukał swojej szansy.
Przeglądasz bez zakładki — widzisz pełną opublikowaną biografię.
Swoją szansę Duny znalazł w Erlenwaldzie, na dnie jaru, w którym leżał ranny Roegner, król Cintry. Za uratowanie mu życia zażądał — Prawem Niespodzianki — tego, co król zostawił w domu, a o czym nie wiedział: dziecka, które właśnie urodziła królowa Calanthe. Po piętnastu latach Duny przychodzi po swoje na zaręczynową ucztę Pavetty, owej córki-niespodzianki. Prawda jest jednak przewrotniejsza, niż wie ktokolwiek przy stole: z królewną spotyka się potajemnie od roku i kochają się naprawdę, a klątwa mimo to nie opadła, bo przysięgę wziął „od niewłaściwego ojca". Na uczcie o włos unika śmierci. Gdy Calanthe każe go zabić, przed sztyletem Rainfarna, rycerza z Attre, i gizarmami strażników ratuje go Geralt — wiedźmin sekretnie najęty przez królową — a potem wybuch Mocy, żywiołu magii drzemiącego w Pavetcie. Klątwę ostatecznie zdejmują — przy spełnionym przeznaczeniu — słowa królowej „daję ci Pavettę": o świcie Duny się nie zmienia. Wdzięczny wiedźminowi, sam nalega na zapłatę i słyszy żądanie, które zna aż za dobrze: odda to, co już posiada, a o czym nie wie. Tak dowiaduje się, że Pavetta spodziewa się dziecka — związanego odtąd przeznaczeniem z Geraltem, który wróci po nie za sześć lat.
Każdy prowadzi do streszczenia rozdziału, w którym się wydarzył.
r. 8Burda na uczcie w Cintrze — Gdy po „tak" Pavetty królowa Calanthe każe straży zabić Jeża, w halli tronowej Cintry wybucha bitwa — a po niej żywioł. Geralt mieczem osłania Jeża przed sztyletem Rainfarna i gizarmami strażników, królewna zaś wybucha czystą, pierwotną Mocą: stół wiruje pod powałą, tron z królową roztrzaskuje się o ścianę, giną czterej ludzie. Sferę Mocy rozbijają dopiero wspólne uderzenia wiedźmina i Myszowora — gdy Kudkudak zwierzęcym koncertem na duszonych dudach dekoncentruje królewnę.r. 8Odczarowanie Dunego — Klątwę, która od urodzenia dawała Dunemu za dnia twarz potwora, zdejmują — przy spełnionym przeznaczeniu — słowa Calanthe: „daję ci Pavettę". Nikt tego nie zauważa aż do świtu, gdy Duny się nie zmienia; Geralt i Myszowór czekają ze śmiechem, aż królowa sama się połapie, że to ona odczarowała przyszłego zięcia. Tej samej nocy Calanthe przyjmuje oświadczyny Eista Tuirseach — Cintra dostaje króla, a przymierze ze Skellige przypieczętują dwa wesela.r. 8Przysięga Dunego — Zapytany po raz drugi, czego żąda za uratowanie życia, Geralt odpowiada Dunemu formułą Prawa Niespodzianki: „dasz mi to, co już posiadasz, a o czym nie wiesz" — i zapowiada powrót do Cintry za sześć lat. Rumieniec Pavetty potwierdza to, czego jej narzeczony nie wiedział: królewna spodziewa się dziecka. Wiedźmin — sam kiedyś zabrany z domu tym samym prawem — związał właśnie przeznaczeniem nienarodzone dziecko pary z Cintry.r. 8Przysięga Roegnera — Piętnaście lat przed zaręczynami Pavetty król Roegner, ratowany z jaru w Erlenwaldzie, zaprzysiągł swojemu wybawcy — Jeżowi — nagrodę wedle Prawa Niespodzianki: to, co zostawił w domu, o czym nie wiedział i czego się nie spodziewał. W domu zastał Calanthe w połogu. Do przysięgi przezornie wprowadził warunek: spełni się tylko wtedy, gdy samo dziecko wyrazi zgodę.