Opis ogólny — bez zdradzania fabuły.
Ponury i srogi rycerz z Attre, przybyły na zaręczyny z podopiecznym: dwunastoletnim księciem Windhalmem, którego kandydaturę do ręki królewny Pavetty uważa za jedyną godną. Honor swojego dworu gotów jest zmywać krwią bez oglądania się na obyczaje.
Przeglądasz bez zakładki — widzisz pełną opublikowaną biografię.
Przy stole Rainfarn pilnuje podopiecznego surowo — za próbę sięgnięcia po jabłecznik daje młodemu księciu po łapach. Gdy o rękę Pavetty upomina się zaklęty w potwora rycerz Jeż, powołując się na dawną przysięgę królewską, Rainfarn pierwszy rwie się do „zmycia krwią zniewagi", jaką to roszczenie jest dla jego księcia. Gdy zaś królowa Calanthe rozkazuje straży zabić Jeża, skacze na niego ze sztyletem wydobytym z rękawa i wbija mu puginał w szczelinę pancerza. Powstrzymuje go dopiero miecz Geralta — wiedźmina, którego królowa sekretnie najęła na tę noc. Ranny w starciu i poturbowany przez Moc, żywioł magii, który wybucha z królewny, Rainfarn po nocy w Cintrze „ledwie dycha". To jego sztylet — jak podsumuje Calanthe — mógł odmienić przeznaczenie; właśnie za to, że go powstrzymał, królowa uznaje pracę wiedźmina za uczciwie wykonaną.
Każdy prowadzi do streszczenia rozdziału, w którym się wydarzył.
r. 8Burda na uczcie w Cintrze — Gdy po „tak" Pavetty królowa Calanthe każe straży zabić Jeża, w halli tronowej Cintry wybucha bitwa — a po niej żywioł. Geralt mieczem osłania Jeża przed sztyletem Rainfarna i gizarmami strażników, królewna zaś wybucha czystą, pierwotną Mocą: stół wiruje pod powałą, tron z królową roztrzaskuje się o ścianę, giną czterej ludzie. Sferę Mocy rozbijają dopiero wspólne uderzenia wiedźmina i Myszowora — gdy Kudkudak zwierzęcym koncertem na duszonych dudach dekoncentruje królewnę.