Opis ogólny — bez zdradzania fabuły.
Dwunastoletni książę z Attre, przywieziony na zaręczyny królewny Pavetty pod opieką rycerza Rainfarna, który uważa jego kandydaturę do ręki królewny za jedyną godną.
Przeglądasz bez zakładki — widzisz pełną opublikowaną biografię.
Przy stole Windhalm na widok Pavetty mieni się wszystkimi odcieniami czerwieni, a surowy opiekun strofuje go i daje mu po łapach za sięganie po jabłecznik. W dorosłe spory o rękę królewny wtrąca się z zapałem gówniarza — i dokładnie to słowo słyszy od Cracha an Craite, konkurencyjnego kandydata ze Skellige. Podczas awantury o Jeża — zaklętego w potwora rycerza, który zgłosił się po rękę królewny — dzielnie czepia się „niczym pies posokowiec" uda barona Kudkudaka, by nie dopuścić do odebrania Rainfarnowi sztyletu. Po bitwie z Mocą, żywiołem magii, który wybuchł z królewny, to on woła o medyka dla swojego ledwie dychającego opiekuna.
Każdy prowadzi do streszczenia rozdziału, w którym się wydarzył.
r. 8Burda na uczcie w Cintrze — Gdy po „tak" Pavetty królowa Calanthe każe straży zabić Jeża, w halli tronowej Cintry wybucha bitwa — a po niej żywioł. Geralt mieczem osłania Jeża przed sztyletem Rainfarna i gizarmami strażników, królewna zaś wybucha czystą, pierwotną Mocą: stół wiruje pod powałą, tron z królową roztrzaskuje się o ścianę, giną czterej ludzie. Sferę Mocy rozbijają dopiero wspólne uderzenia wiedźmina i Myszowora — gdy Kudkudak zwierzęcym koncertem na duszonych dudach dekoncentruje królewnę.