Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.
Górskie zamczysko w Ebbing, wzniesione na grani przepaści, na której dnie leży jezioro szare i gładkie jak rtęć; część wież góruje nad płaskowyżem, część bastionów zwisa wprost nad wodą, wrośnięta w pionową ścianę skalną. Sam płaskowyż wygląda jak skamieniałe morze: leżą na nim dziesiątki wraków galer, galeasów, kog, karaweli, brygów, holków i drakkarów, jedne świeże, inne od stuleci rozsypane w deski, niektóre wciąż z załogami kościotrupów zaklinowanych w wantach, jakby martwi żeglarze nadal pełnili wachtę. To pamiątka po Wsysaczu Sedny, zaklęciu, którym gospodarz zamku ściągał statki z morza wprost w góry. Wewnątrz warownia jest labiryntem korytarzy, krużganków i hall o gwiaździstych sklepieniach, pełnym posągów, panopliów i alabastrowych kanefor; głębiej kryją się laboratorium ze stalowym fotelem i cele kute w skale. Nad wieżami niemal stale krąży czarne ptactwo.
Pełna kronika: czytasz bez ustawionej zakładki.
Po ucieczce z Thanedd Vilgefortz urządził w zamku Stygga swoją główną kryjówkę: tu przeniósł laboratorium, w którym eksperymentował na ludziach, tu więził Yennefer i tu zimowali u niego Stefan Skellen i Bonhart ze swoimi ludźmi. Położenia zamku strzeżono tak skutecznie, że szukały go bezowocnie wywiady dwóch cesarstw i loża czarodziejek, a Geralt poznał je dopiero z podsłuchanej rozmowy spiskowców pod Pomerol.
Wiosną do bram zamku przybywa z własnej woli Ciri, a w ślad za nią wdziera się kompania wiedźmina. W jeden dzień i jedną noc zamek staje się polem ostatecznej rozprawy legendy: giną Milva, Cahir, Angoulême i Regis, Ciri zabija Bonharta, a Geralt Vilgefortza. Wieczorem warownię zajmują bez walki czarne chorągwie Emhyra var Emreis, które równie nagle ją opuszczają, zostawiając w środku tylko troje ocalałych.
O losie opustoszałego zamku decyduje loża czarodziejek: legenda, o ile powstanie, ma mieć jedną, prawomyślną wersję. Wysłane przez Filippę Eilhart czarodziejki Sabrina, Keira i Triss załatwiają sprawę tak, że huk nocnej eksplozji słychać aż w Maecht, błysk widać w Metinnie i Geso, a wstrząsy tektoniczne czuć na naprawdę odległych krańcach świata. Po zamku Stygga nie zostaje ślad.
Do Twojej zakładki; każde prowadzi do rozdziału.