Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.
Stefan Skellen, zwany Puszczykiem, pełni przy imperatorze Emhyrze funkcję koronera, specjalisty od służb i zadań specjalnych. Wezwania do cesarza przyjmuje bez mrugnięcia okiem, bo Puszczyka nigdy nic nie dziwi; myśli za to szybko i celnie, także o rzeczach, o których głośno myśleć nie wolno.
Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.
Na sekretnej naradzie w Loc Grim Skellen dostaje zadanie najwyższego priorytetu: gdy astrolog Xarthisius wskaże rejon poszukiwań, zorganizować tam obławę na pewną osobę, a niezależnie od tego sformować z najlepszych ludzi, gotowych na wszystko i nielękających się magii, specjalny oddział pod własnym dowództwem. Cel: odnaleźć i wziąć szturmem zamaskowaną kryjówkę Vilgefortza, w której zdaniem cesarza przebywa poszukiwana. Zasady są proste i Puszczyk streszcza je sam: osobie, którą tam zastanie, nie może spaść włos z głowy, Vilgefortzowi zaś głowa ma spaść raz na zawsze, podobnie jak każdemu czarodziejowi u jego boku, bez wyjątków.
Koroner zjeżdża osobiście do prefektury w Amarillo i od trzech tygodni każe cesarskim Prowincjom szukać pewnej dziewczyny wszystkimi dostępnymi środkami, aż do odwołania, z rozkazu cesarza. Gdy jedyny ocalały z rozbitego nad Veldą konwoju melduje, że Szczury grasują w siódemkę, a jego samego dopadła jasnowłosa dziewuszka o mistrzowskim, precyzyjnym cięciu, Puszczyk wychyla się z cienia i wypytuje o szczegóły. Potem, starannie pilnując, by mina i gest wypadły przekonująco, ucina domysły prefekta: wysztafirowana bandytka to „z pewnością nie ta", poszukiwania kontynuować. A pozornie obojętnym głosem dokłada rozkaz w sprawie Szczurów: wyłapać i powiesić wszystkich, całą siódemkę, bez wyjątków i bez brania żywcem, „nie chcemy już o nich słyszeć ani słowa". Człowiek, który w Loc Grim słyszał od Emhyra, że poszukiwanej nie może spaść włos z głowy, uważa przy tym rozkazie, by nie zdradził go własny głos.
Każdy prowadzi do streszczenia rozdziału, w którym się wydarzył.
r. 31Fałszywa Cirilla na dworze Emhyra: W sali tronowej Loc Grim herold ogłasza pełną tytulaturę Cirilli z Cintry, a Emhyr uroczyście wita jasnowłosą dziewczynę z Północy, nadaje jej tytuł princessy Rowan i Ymlac i odsyła ją do odległego zamku Darn Rowan. Prawda pada za zamkniętymi drzwiami biblioteki: do twierdzy Nastrog przywieźli ją nie Vilgefortz, nie Rience i nie graf Cahir, którzy gwarantowali schwytanie Cirilli na Thanedd, lecz nieznany człowiek i półelf, a sama dziewczyna jest podstawioną fałszywką. Cesarz obejmuje prawdę tajemnicą stanu i uruchamia machinę: astrolog Xarthisius ma astromancją namierzyć zaginioną, Vattier de Rideaux ma ująć Rience'a i Cahira i dostarczyć ich na tortury do Darn Ruach, a Stefan Skellen ma sformować specjalny oddział i wziąć szturmem kryjówkę Vilgefortza, w której zdaniem cesarza przebywa prawdziwa Ciri: jej nie może spaść włos z głowy, Vilgefortzowi i każdemu magowi przy nim głowa ma spaść raz na zawsze. Emhyr kończy słowami, które mówią więcej, niż dwór może zrozumieć: prawdziwą Ciri rozpozna na końcu świata i w ciemnościach piekieł.r. 33Rozkaz Puszczyka: U prefekta w Amarillo jedyny ocalały z rozbitego nad Veldą konwoju melduje, że Szczury napadają w siódemkę, a dopadła go ta siódma: jasnowłosa dziewuszka, prawie dzieciak, której mistrzowskiego cięcia nie powstydziłby się fechmistrz. Przysłuchujący się z cienia Stefan Skellen, koroner cesarza kierujący od trzech tygodni poszukiwaniami pewnej dziewczyny, wypytuje o szczegóły, po czym, starannie pilnując miny i głosu, ucina domysły prefekta: wysztafirowana bandytka to „z pewnością nie ta", poszukiwania kontynuować. A potem pozornie obojętnie rozkazuje wyłapać i powiesić wszystkie Szczury, całą siódemkę, bez wyjątków i bez brania żywcem, bo „nie chcemy już o nich słyszeć ani słowa". Człowiek, który w Loc Grim dostał od Emhyra rozkaz, by poszukiwanej nie spadł włos z głowy, właśnie cicho skazał ją na śmierć.