A general portrait, with no plot given away.
Młody Nilfgaardczyk o pełnym imieniu Cahir Mawr Dyffryn aep Ceallach: blady, ciemnowłosy, o błękitnych oczach. W boju nosi czarną zbroję, czarny płaszcz i hełm ozdobiony skrzydłami drapieżnego ptaka, które szumią w galopie; w tej postaci wygląda jak upiór, a jego krzyk niesie noc, mord i pożogę. Rozkazy wykonuje z uporem, który każe mu ścigać wyznaczony cel przez lata, ale zdejmij mu hełm, a zostanie skulony, oszołomiony młodzik, którego trudno się bać.
You’re browsing without a bookmark, so you see the full published biography.
Czarny rycerz, który ścigał Ciri w koszmarach od nocy upadku Cintry, zyskuje w dniu puczu na Thanedd imię: Cahir Mawr Dyffryn aep Ceallach. To on, w skrzydlatym nilfgaardzkim hełmie, dowodzi Scoia'tael wprowadzonymi do podziemi wyspy, a rozkaz ma jeden: schwytać dziewczynę. Widzi ją tylko przez chwilę, nim czarodzieje rozpętają w Garstangu piekło; wściekły, krąży po płonącym pałacu, przeklinając Vilgefortza, Rience'a, siebie i cały świat, aż trafia na ślad: mała ucieka drogą ku Aretuzie, a elfy znalazły w stajni osiodłanego konia. Dogania Ciri na ślepym dziedzińcu z fontanną i wyciąga po nią rękę ze słowami, że musi, bo wykonuje rozkazy. Zamiast sparaliżowanej strachem ofiary spotyka jednak wściekłość i wyuczone w Kaer Morhen piruety: cięty między blachy pancerza, w dłoń i w hełm, pada na kolana w kałuży własnej krwi, a gdy hełm ze skrzydłami spada, Ciri widzi przerażonego, nieznajomego młodzieńca i nie zadaje ostatniego ciosu. Chwilę później Cahir patrzy, jak Geralt w pojedynkę wycina do nogi jego elfów, i na żądanie podania jednego powodu, by nie zginąć, wyznaje prawdę, która wszystko przewraca: to on wywiózł wtedy Ciri z płonącej Cintry. Ocalił jej życie. Wiedźmin daruje mu swoje i odchodzi bez słowa, a ranny Cahir mdleje sam wśród trupów.
Za niewykonane gwarancje z Thanedd przychodzi rachunek: Emhyr rozkazuje ująć grafa Cahira razem z Rience'em, dostarczyć obu do Darn Ruach i poddać torturom. Ojciec Cahira, seneszal Ceallach, błaga o łaskę i słyszy, że łaski dla zdrajców nie ma: jeśli wina syna polegała tylko na głupocie i nieudolności, będzie ścięty, nie łamany kołem. Ścigany przez wywiad Cesarstwa, przez Scoia'tael i elfy królowej Enid, Cahir przebywa gdzieś na ziemiach jeszcze niezajętych przez nilfgaardzkie wojska.