Kaer Morhen

Caer a’Muirehen — „Twierdza Starego Morza”. Dom, którego nikt tak nie nazywa.

Typ: twierdza i świątyniaRegion: Góry Sine · KaedwenPoznane w: rozdziale 1

Akcja w rozdziałach

25 · do zakładki

Teraz przebywa

1 bohater

Wydarzenia tutaj

Pokaż na mapie →Rozdziały z akcją tutaj

Czym jest

Opis ogólny — bez zdradzania fabuły.

Górska warownia w Kaedwen, ukryta w Górach Sinych tak dobrze, że trzeba znać drogę, żeby ją w ogóle zobaczyć. Od wieków siedziba wiedźminów ze szkoły Wilka: tu przechodzili mutacje, tu trenowali na Wahadle i Grzebieniu, tu wracali na zimę, gdy szlaki pustoszały.

Dziś twierdza jest cieniem dawnej świetności — mury pamiętają pogrom, po którym wiedźminów zostało ledwie kilku. Ale ogień w wielkiej sali wciąż płonie, a stary Vesemir każdej zimy czeka z gulaszem i naukami, których nikt inny już nie przekaże.

Historia miejsca

Pełna kronika — czytasz bez ustawionej zakładki.

Zimowa kryjówka · od rozdziału 4

Geralt wraca tu między kontraktami — twierdza pojawia się jako miejsce odpoczynku i napraw: ostrzenie mieczy, warzenie eliksirów, długie wieczory przy ogniu z Vesemirem.

Dom dla Ciri · od rozdziału 13

Po upadku Cintry Geralt przywozi tu Ciri — pierwsze dziecko w murach twierdzy od dziesięcioleci. Zaczyna się trening: biegi po Grzebieniu, Wahadło, nauka walki. Vesemir dostrzega w dziewczynce coś, czego nie widział nigdy wcześniej.

Zima odkryć · od rozdziału 14

Do twierdzy przybywa Triss Merigold — i rozpoznaje w Ciri Dar. Wkrótce zjawia się też Yennefer. Wiedźmini rozumieją, że mieczem tego nie rozwiążą: dziewczynka potrzebuje nauczycielki magii, a świat już o niej wie.

Puste mury · od rozdziału 15

Yennefer zabiera Ciri do świątyni Melitele w Ellander — twierdza znów pustoszeje. Wiedźmini ruszają wiosną na szlak, a Vesemir zostaje sam z echem dziecięcych kroków na Grzebieniu.

Echa wojny · od rozdziału 22

Wieści o nocy na Thanedd i wybuchu wojny docierają nawet w Góry Sine. Twierdza pozostaje w odwodzie — jedyne miejsce, o którym Geralt wciąż myśli „bezpieczne”, gotowe przyjąć swoich, gdyby świat znów się zawalił.