Coën

Coën jest jednym z trzech wiedźminów, którzy siedzą przy palenisku wielkiej halli, gdy Geralt staje w niej nocą z Ciri. Eskel wymienia go, obok Lamberta i Vesemira, wśród zimujących w twierdzy.

Przy treningach Ciri Coën jest z opiekunów najbliżej dziewczynki: to on rozmasował ją po upadku z „grzebienia" i zaraz wsadził z powrotem na przyrząd, zgodnie z twierdzową zasadą, że inaczej „złapie lęk". Broni też metod szkolenia przed Triss Merigold, tłumacząc, że mała blisko pół roku ćwiczyła bez miecza i umie się poruszać; po wybuchu czarodziejki w halli klnie jednak sam na siebie i towarzyszy, że wyszli na ładnych durniów. Gdy zamieć zasypuje Kaer Morhen, znudzona rekonwalescentka dołącza do niego w stajni, gdzie oporządza konie i reperuje uprząż.

W noc Midinváerne Coën gra z Ciri w łapki na niedźwiedziej skórze i dyskretnie pozwala jej wygrywać, a gdy wybucha śmiechem, Triss uświadamia sobie, że nigdy dotąd nie słyszała śmiechu wiedźmina. Nie wie wtedy jeszcze, że wcześniejszy trans małej wywieszczył śmierć właśnie jemu i Geraltowi. Zimą uczy dziewczynkę szermierki bez złudzeń: nie ma uczciwej walki, wyższy i silniejszy przeciwnik złamie każdą sztywną paradę, a zamiast patrzeć na zwodzący miecz, trzeba czytać z rozstawienia stóp. Na pytanie, kim są najlepsi szermierze świata i gdzie ich szukać, odpowiada, że kim są, nie wie; wie za to, gdzie są. Na cmentarzach.

Wieszczba, którą trans Ciri wywróżył jemu i Geraltowi, dosięga Coëna pod Brenną. Wiedźmin z Poviss staje do bitwy jako zwykły ochotnik lekkiej jazdy wolentarskiej, wśród ludzi, którzy mówią o nim po prostu: majster był do miecza, a poza tym porządny był chłop. Ugodzony dwuzębnym żeleźcem prosto w serce, żyje jeszcze tak długo, że towarzysze donoszą go na stół Rusty'ego; chirurg, odciągnąwszy powiekę, rozpoznaje wiedźmińskie oczy i wzdycha, że chętnie napisałby dysertację o mutancie, który z przebitą komorą dożył do lazaretu, ale kolejni ranni już czekają. Tak kończy wiedźmin, który uczył Ciri, że najlepszych szermierzy świata szukać trzeba na cmentarzach.

Pełne brzmienie wieszczby z zimowej nocy w Kaer Morhen wraca po latach: po trzecim transie Ciri, pierwszym, w którym mówiła artykułowanie, Geralt streścił przy kominie jej sens tak, że jego i Coëna zabiją zęby. Jego dwa, mnie trzy. Coën uspokajał wtedy, że dziewczynka śpi zdrowo i o transie nie będzie pamiętać, a z wróżby kpili wszyscy oprócz Vesemira. W dniu, w którym w Rivii w brzuch wiedźmina wchodzą trójzębne widły, Triss, pomagając składać rannych w łodzi, widzi wśród mgły żółtozielone oczy Coëna.