Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.
Dziesiętnik lekkiej jazdy z Ban Gleán, zwanej Burą Chorągwią (poznać ją po płaszczach i bobrzych kołpakach), w służbie króla Henselta. Służbista z zasadami: pytań nie zwykł powtarzać, pierścieniom nie ufa, bo „taki pierścień każdy może mieć", a wozy kontroluje osobiście, odkąd łotrzy sprzedają niewolnych Nilfgaardowi.
Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.
Zyvik zatrzymuje patrolem konwój Wencka i twardo domaga się dowodów, kim są podróżni; mityguje się dopiero na widok godła na pierścieniu komisarza, tego samego, które nosi proporzec jego chorągwi. Przeszukując wozy, pada ofiarą czarów: Triss krótkim gestem sprawia, że dziesiętnik z przekonaniem uznaje leżącą przed nim czarodziejkę za solone ryby, a bezczelną odpowiedź Ciri („suszone grzyby") kwituje tylko zmarszczonym czołem. Przed odjazdem ostrzega konwój, że dwa dni wcześniej silne komando Scoia'tael wyrżnęło w pień konny patrol przy Borsuczym Jarze, a łowić elfa w lesie to jakby łowić wiatr.