Caed Myrkvid

Święty las druidów w Toussaint, zwany też gajem albo lasem Myrkvid: puszcza o dostojnej i groźnej atmosferze, na skraju złożona z olch i buków, w głębi z wielkich dębów, zasnuwająca się gęstą, nienaturalną mgłą, która przypomina ochronne opary Brokilonu. Osiedlili się tu druidzi, którzy z Caed Dhu w Angrenie wywędrowali najpierw nad jezioro Monduirn, a wreszcie do Toussaint; Kręgowi przewodzi flaminika, bo tak nazywa się najwyższy druidzki tytuł, gdy nosi go kobieta. Do Myrkvid ciągną z najdalszych zakątków pielgrzymi i chorzy szukający uzdrowienia, ale zatrzymują się w osiedlu krytych trzciną chat przy skraju lasu, w głąb nie śmiejąc wchodzić: krążą plotki, że intruz kończy spalony żywcem w Wiklinowej Babie. Część lasu za granicznym strumieniem jest nietykalnym sanktuarium, do którego na mocy kompaktatów z księżną Anną Henriettą nie wolno wkroczyć nawet błędnym rycerzom; jego dostępu strzegą posłuszne druidom dębopotwory, chodzące drzewa o kłapiących paszczach, wyławiające intruzów z wykrotów jak bocian żaby.