Rycerz Szachownicy

Błędny rycerz z Toussaint w hełmie z zasłoną jak dziób, który ślubował nie wyjawiać imienia ani herbu, a hultajstwo dobija pieczołowicie, bo jest błędny, ale nie obłąkany.

ŻyjeOstatnio widziana/y: Caed Myrkvid

Pierwsze pojawienie

Rozdział 47 · Rozdział siódmy

Występuje w

1 rozdziałach

Odwiedzone miejsca

Relacje

0 poznane

Pokaż trasę na mapie

Kim jest

Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.

Rycerz błędny w służbie Toussaint, noszący pełną zbroję, śnieżnobiały płaszcz i garnczkowy hełm z wyciągniętą w dziób dziurkowaną zasłoną, spod której, gdy uda się ją podnieść, wyglądają bujne płowe wąsy. Jego tarczę i kropierz bojowego rumaka Bucefała zdobi złoto-czerwona ukośna szachownica z literami A i H: to nie herb rodowy, lecz inicjały suzerenki, księżnej pani Anny Henrietty, bo imienia i klejnotu rycerz ślubował nie wyjawiać. Co drugie zdanie zaczyna od „na honor", bije się z ochotą i fantazją, a powalonych opryszków dobija pieczołowicie, „na amen": odkąd z jednym szelmą miał sprawę trzy razy pod rząd, uważa to za zwykłą przezorność, bo jest, jak sam tłumaczy, błędny, ale nie obłąkany.

Biografia

Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.

Tom VI · od rozdziału 47

Bitwa w lesie Myrkvid

Podczas napadu hanzy Słowika na Caed Myrkvid Rycerz Szachownicy wyrasta z mgły na ratunek osaczonemu Geraltowi i rąbie bandytów, aż krew sika fontannami, po czym sam, ściągnięty z siodła przez trzech opryszków, zawdzięcza życie wiedźminowi. W dowód wdzięczności ręczy potem za Geralta i Milvę przed błędnymi rycerzami, którzy wzięli ich za grasantów, i uczy wiedźmina, jak wiele w Toussaint załatwia formuła o ślubie rycerskim zakazującym wyjawiania imienia.

Kluczowe momenty

Każdy prowadzi do streszczenia rozdziału, w którym się wydarzył.

r. 47Rzeź w Caed Myrkvid: Ścigająca kompanię banda Słowika i Schirrú wdziera się do świętego lasu Caed Myrkvid, morduje pielgrzymów i druidów i szturmuje osiedle przy wielkim dębie, gdzie bronią się Milva, Jaskier i Angoulême. Ostrzeżony wizją Geralt przybywa na pukaczu i tnie grasantów od skraju lasu, u boku Rycerza Szachownicy, z którym ratują sobie wzajemnie życie; rozstrzyga szarża błędnego rycerstwa Toussaint, choć bełt z gabriela urywa wiedźminowi ucho. Niedobitki ze Słowikiem i Schirrú zbiegają za graniczny strumień, do nietykalnego sanktuarium, gdzie rycerzom wejść nie wolno; ruszający za nimi Geralt, Milva i Angoulême wpadają w konary dębopotworów i trafiają przed oblicze flaminiki razem ze schwytanymi bandytami. Druidka, głucha na prośby o świadka koronnego, każe spalić schwytanych żywcem w Wiklinowej Babie: w ogniu giną Słowik i Schirrú, a wraz z półelfem jedyny trop do jego mocodawcy i wiedźmiński medalion z głową wilka, który topi się w żarze. Milva wychodzi z bitwy z połamanymi żebrami, a baron de Peyrac-Peyran rozpoznaje w Jaskrze wicehrabiego Juliana i zabiera go do zamku Beauclair.