Bremervoord

Typ: miastoRegion: Wybrzeże Wielkiego MorzaPoznane w: rozdziale 17

Akcja w rozdziałach

2 · do zakładki

Teraz przebywa

8 bohaterów

Wydarzenia tutaj

Pokaż na mapie →Rozdziały z akcją tutaj

Czym jest

Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.

Miasteczko portowe na kamienistym, skalistym wybrzeżu, stolica niewielkiego księstwa Aglovala, władcy, który (jak kpi Essi Daven) „sam się mianował księciem", bo nikt inny nie chciał tego kawałka wybrzeża. Gospodarka stoi tu morzem: port z przystanią, kogi i galery, barkasy na plaży, sieci na palach, a przede wszystkim połów pereł, główny dochód księcia, nadzorowany przez włodarza Zelesta. Na lądzie rej wodzi gildia kupiecka ze starszym Drouhardem na czele. Woda przybiera tu i opada o dobre dziesięć łokci, bo w cieśninie i ujściu rzeki występują tzw. echa pływowe; przy wielkim odpływie morze cofa się aż do krawędzi szelfu. Na końcu przylądka na zachód od miasta sterczą Smocze Kły: dwie wulkaniczne rafy na samej krawędzi głębi, otoczone wirami i kamieniami. To tam, u podstawy raf, kamienna półka urywa się równą krawędzią, a w czarną otchłań schodzą ogromne bloki białego marmuru pokryte mozaiką: Schody, o których syrena Sh'eenaz mówi „to nie dla was", a Jaskier twierdzi, że wiodą do zatopionego Ys. W głębinie u ich stóp mieszka rozumna rasa ryboludzi.

Historia miejsca

Pełna kronika: czytasz bez ustawionej zakładki.

Trochę poświęcenia · od rozdziału 17

Do miasteczka trafiają bez grosza Geralt z Jaskrem; wiedźmin tłumaczy księciu zaloty do syreny, bard śpiewa na zaręczynach u Drouharda obok Essi Daven. Sielankę kończy łódź poławiaczy pereł odnaleziona pod Smoczymi Kłami bez załogi, za to pełna krwi. Port paraliżuje strach, z przystani nie wychodzą nawet kogi. Wynajęty Geralt dochodzi do raf suchą nogą w czasie wielkiego odpływu, odkrywa marmurowe Schody i stacza bitwę z ryboludźmi w miedzianych zbrojach, z której uchodzi z życiem dzięki Sh'eenaz. Aglovalowi radzi zostawić morze w spokoju. Na próżno: książę zapowiada zbrojne eskorty poławiaczy i zejście Schodami, choćby ocean miał stać się czerwony od krwi. Spór księcia z syreną kończy za to przemiana Sh'eenaz, która wchodzi do książęcej sali na ludzkich nogach. Nazajutrz Geralt, Jaskier i Essi wyjeżdżają z miasteczka razem, ku dolinie Dol Adalatte.

Opowieść przy filecie z soli · od rozdziału 43

Po tawernach portu, gdzie żeglarze co wieczór licytują się morskimi bajaniami, krąży incognito Triss Merigold w tajnej misji zbierania wieści. To tutaj rybaczka z Wysp Skellige opowiada przy piwie o wyłowieniu z morza czarnowłosej czarodziejki, która nazwała się Yennefer z Vengerbergu, i o jej rzekomej śmierci z własnych czarów.

Wydarzenia tutaj

Do Twojej zakładki; każde prowadzi do rozdziału.

r. 17Bitwa z ryboludźmi u Smoczych Kłów: Korzystając z wielkiego odpływu, Geralt z Jaskrem dochodzą suchą nogą po dnie do Smoczych Kłów i odkrywają, że kamienna półka urywa się tam ogromnymi blokami białego marmuru: Schodami wiodącymi w czarną głębię, które bard bierze za wejście do zatopionego Ys. Z otchłani bije dzwon, a z piany wynurzają się ryboludzie w hełmach i zbrojach z zaśniedziałej miedzi, uzbrojeni w kosopodobne ostrza i włócznie. Geralt kładzie napastników cięciami i wygrywa formalny pojedynek z rybiookim mistrzem szabli, lecz przed nadciągającą całą gromadą ratuje go dopiero ucieczka przed czołem przypływu. W podwodnej kotłowaninie zostaje ranny w lewe przedramię i wyrywa się ogłuszającym Znakiem. Pościg zatrzymuje Sh'eenaz, nadpływająca na grzbiecie delfina z konchą zamiast rogu bojowego; jej pożegnalne ostrzeżenie brzmi: morze nie jest dla was. Odkrycie rozumnej rasy z głębin niczego w Bremervoord nie kończy: Agloval nie wierzy, nie płaci i zapowiada łuczników przy każdej łodzi poławiaczy. Na radę, by zostawić morze jego mieszkańcom, odpowiada, że ludzie zejdą Schodami i wezmą z oceanu wszystko, choćby miał stać się czerwony od krwi.r. 17Sh'eenaz na ludzkich nogach: Spór zakochanych, w którym żadne nie chciało się poświęcić (syrena Sh'eenaz odmawiała nóg, książę Agloval ogona), kończy sama syrena, i to w wielkim stylu. W środku książęcej tyrady o podboju oceanu do sali wchodzi Sh'eenaz na ludzkich nogach, wyczarowanych bezboleśnie przez morszczynkę, w sukni koloru morskiej wody i koralowym diademie; wbrew balladowym schematom Jaskra nie straciła przy tym głosu: mówi najczystszą wspólną mową. Klęczącemu księciu wyjaśnia przy całym dworze, że też go kocha, głupka. A co to byłaby za miłość, gdyby kochającego nie było stać na trochę poświęcenia.r. 17Rzeź poławiaczy pereł pod Smoczymi Kłami: Łódź poławiaczy pereł z Bremervoord wypływa po raz pierwszy poza zwykły teren, za przylądek, ku wulkanicznym rafom zwanym Smoczymi Kłami, i nie wraca na wieczór. Wysłane skify znajdują ją dryfującą: po siedmiorgu ludziach załogi (dwóch żeglarzach i pięciorgu nurkach) nie ma śladu, za to cały pokład jest zabryzgany krwią wzdłuż i wszerz. Relacjonujący sprawę włodarz Zelest i książę Agloval wykluczają piratów i konkurencję: takich tu nie ma, a nożowa rozprawa nie kończy się zniknięciem wszystkich co do jednego. Na ludzi pada blady strach, port zamiera, z przystani nie wychodzą nawet kogi i galery. Książę wynajmuje Geralta, by rozprawił się z „morskim potworem", i zakazuje plotek; miasteczko i tak szepcze po kątach, że to zemsta rozjuszonej syreny.