Pełny opis wydarzenia.
Ostrit, który przyszedł do starego dworzyszcza przekupić wiedźmina, kończy jako jego przynęta: ogłuszony i związany, zostaje uwolniony dokładnie w chwili, gdy strzyga wychodzi z krypty — i ginie w jej szponach podczas ucieczki. Jego śmierć kupuje Geraltowi czas: najedzona strzyga nie spieszy się z powrotem, a serce i wątroba ofiary to jej zapas na letarg.
Pełny kontekst: streszczenie rozdziału 2 →
Co doprowadziło do tego wydarzenia — i co z niego wynikło. Skutki pokazujemy do Twojej zakładki.
Ostrit, który przyszedł do starego dworzyszcza przekupić wiedźmina, kończy jako jego przynęta: ogłuszony i związany, zostaje uwolniony dokładnie w chwili, gdy strzyga wychodzi z krypty — i ginie w jej szponach podczas ucieczki. Jego śmierć kupuje Geraltowi czas: najedzona strzyga nie spieszy się z powrotem, a serce i wątroba ofiary to jej zapas na letarg.
Po nocnym „makabrycznym balecie" ze strzygą — srebrne kolce, pękający łańcuch, Znak Aard i odbita w potwora jego własna nienawiść — Geralt zamyka się w jej sarkofagu obok zwłok Addy i przeczekuje noc w letargu. Trzecie pianie koguta zastaje strzygę poza trumną i zdejmuje klątwę: córka Foltesta znów jest człowiekiem. Ostatni odruch bestii omal nie kosztuje wiedźmina życia — rozorana szyja kładzie go na dwa dni do łóżka, ale nagroda (trzy tysiące orenów) i wdzięczność króla Foltesta czekają przy łóżku.