👁 Czytasz bez zakładki — widzisz pełną kartę postaci, więc możemy zdradzić Ci dalszą fabułę.Jak działa ochrona przed spoilerami?Jak działa ochrona?
atrament na mapiePostać drugoplanowa
Córka Foltesta
Królewna Temerii — dziecko, którego narodziny okryła tajemnica, a dzieciństwo klątwa.
Żyje
Pierwsze pojawienie
Rozdział 2 · Wiedźmin
Występuje w
1 rozdziałach
Odwiedzone miejsca
0
Relacje
2 poznane
Kim jest
Opis ogólny — bez zdradzania fabuły.
Córka króla Foltesta i jego siostry Addy, urodzona około czternastu lat przed przybyciem wiedźmina do Wyzimy. Jej imienia nikt nie wymienia — dla Wyzimy jest po prostu „królewną", a częściej strzygą.
Biografia
Przeglądasz bez zakładki — widzisz pełną opublikowaną biografię.
Tom I · od rozdziału 2
Dziecko z sarkofagu
Urodziła się potworkiem: na jej widok jedna z dwóch położnych ze zgrozy wyskoczyła z okna wieży, a druga postradała zmysły. Uznana za zmarłą zaraz po narodzinach, spoczęła z matką w podwójnym sarkofagu w podziemiach pałacu. Siedem lat później zaczęła nocami wychodzić z krypty, bo niemowlę wcale nie umarło, lecz podrosło w trumnie na strzygę — czterołokciową bestię o beczkowatym tułowiu, paszczy od ucha do ucha, czterech górnych kłach, czerwonych ślepiach, rudych kudłach i szponach sięgających ziemi, szybszą i silniejszą, niż wskazywałaby jej budowa. Przez sześć lat zabijała do pół setki ludzi rocznie; poza pałacem atakowała tylko w pełnie, za dnia nigdy. Spotkanie z nią przeżyło ledwie dwoje ludzi: żołnierz z warty i młynarz.
Tom I · od rozdziału 2
Odczarowana
Klątwę kończy noc, którą Geralt — wiedźmin wynajęty przez jej ojca — spędza w starym dworzyszczu, opuszczonym pałacu, w którego podziemiach spoczywa sarkofag. Wiedźmin nie dopuszcza strzygi przed świtem do trumny, bo sam zamyka się w niej do rana; zaskoczona poza sarkofagiem bestia o trzecim pianiu koguta staje się z powrotem człowiekiem. Odczarowana królewna jest chuda, brudna i raczej brzydka, z płoworudymi włosami do pasa i krwiakiem na policzku po ciosie wiedźmina z nocnej walki. Ostatnim odruchem bestii rozorała szponami szyję pochylonego nad nią Geralta. Wiedźmin obezwładnił ją, gryząc z całych sił w szyję pod uchem, i trzymał tak, aż nieludzkie wycie przeszło w płacz zwykłej, skrzywdzonej czternastolatki. Zęby i paznokcie ma już normalne; umysł, jak uprzedzał Geralt, na poziomie trzy-, czteroletniego dziecka. Płacze bez ustanku i moczy łóżko, ale Foltest wierzy, że to się odmieni — a urok, o czym wie tylko król, może kiedyś spróbować wrócić.
Kluczowe momenty
Każdy prowadzi do streszczenia rozdziału, w którym się wydarzył.
r. 2Klątwa nad córką Foltesta — Czternaście lat przed przybyciem wiedźmina do Wyzimy Adda, siostra i kochanka króla Foltesta, umiera, rodząc potworka; dziecko, uznane za zmarłe, spoczywa z matką w sarkofagu w podziemiach pałacu — a siedem lat później zaczyna z niego nocami wychodzić strzyga. Klątwę, jak wyzna po latach, mógł w złości rzucić zakochany w Addzie Ostrit; podejrzenia padają też na starą królową, matkę rodzeństwa.r. 2Odczarowanie strzygi z Wyzimy — Po nocnym „makabrycznym balecie" ze strzygą — srebrne kolce, pękający łańcuch, Znak Aard i odbita w potwora jego własna nienawiść — Geralt zamyka się w jej sarkofagu obok zwłok Addy i przeczekuje noc w letargu. Trzecie pianie koguta zastaje strzygę poza trumną i zdejmuje klątwę: córka Foltesta znów jest człowiekiem. Ostatni odruch bestii omal nie kosztuje wiedźmina życia — rozorana szyja kładzie go na dwa dni do łóżka, ale nagroda (trzy tysiące orenów) i wdzięczność króla Foltesta czekają przy łóżku.r. 2Śmierć Ostrita — Ostrit, który przyszedł do starego dworzyszcza przekupić wiedźmina, kończy jako jego przynęta: ogłuszony i związany, zostaje uwolniony dokładnie w chwili, gdy strzyga wychodzi z krypty — i ginie w jej szponach podczas ucieczki. Jego śmierć kupuje Geraltowi czas: najedzona strzyga nie spieszy się z powrotem, a serce i wątroba ofiary to jej zapas na letarg.