Claremont

Typ: miastoRegion: EbbingPoznane w: rozdziale 44

Akcja w rozdziałach

1 · do zakładki

Teraz przebywa

nikt

Wydarzenia tutaj

Pokaż na mapie →Rozdziały z akcją tutaj

Czym jest

Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.

Miasteczko w Ebbing, stojące w całości na ziemi kupca Houvenaghela, któremu po inkluzji Ebbing do Cesarstwa i Akcie o Ogradzaniu przypadło sto pięćdziesiąt okolicznych łanów. W rynku wznosi się wielki dom kupca z kolumnami i arkadami, a nieopodal budynek z drewnianą wieżą i kiczowatym malunkiem psów kąsających potwora na frontonie: dawna świątynia zamieniona w teatr i szczwalnię, z amfiteatrem ław wokół wykopanego w ziemi, ostemplowanego balami dołu o średnicy trzydziestu stóp. Mieszkańcom, jak powiada właściciel miasteczka, okrutnie dokuczają nuda i chandra, więc na krwawe hece odejmują sobie od ust. Claremont leży daleko poza kadrem mapy Północy.

Historia miejsca

Pełna kronika: czytasz bez ustawionej zakładki.

Masakra na arenie · od rozdziału 44

Piętnastego września Bonhart przywozi do Claremont pojmaną Ciri i wystawia ją w teatrze Houvenaghela jako morderczą Falkę z bandy Szczurów. Na oczach ryczącej gawiedzi dziewczyna zabija dwóch napastników i okalecza trzeciego, po czym próbuje przebić się własnym mieczem; wieść o masakrze w Claremont rozchodzi się tak szeroko, że nazajutrz zna ją już pościg koronera Skellena.

Wydarzenia tutaj

Do Twojej zakładki; każde prowadzi do rozdziału.

r. 44Arena w Claremont: Piętnastego września w Claremont Bonhart wystawia odurzoną fisstechem Ciri w teatrze swojego krewniaka Houvenaghela: w dawnej świątyni zamienionej w szczwalnię gawiedź obstawia zakłady na „morderczą Falkę z bandy Szczurów". Gdy Windsor Imbra z knechtami barona Casadei żąda wydania dziewczyny, łowca ciska na arenę jej miecz otrzymany w Fano i ogłasza, że Falka jest dla każdego, kto zdoła ją z areny zabrać. Ciri prosi napastników, by jej nie zmuszali: pierwszemu, Stavro, daruje życie, a gdy ten atakuje ją od tyłu, zabija go jednym odwrotnym ciosem; z trzech następnych, którzy idą na nią razem, dwóch rozcina, a trzeciemu masakruje twarz. Widownia wyje „za-bij", markiza de Nementh-Uyvar dyszy z rozkoszy, a Bonhart oznajmia, że słyszał o miejscu, gdzie uczą takich improwizacji, i już wie, kim panienka jest. Po walce, wysłuchawszy cichego ostrzeżenia Imbry o tym, co ją czeka, Ciri klęka i celuje sztychem pod własny mostek; mimo wołania nilfgaardzkiego rotmistrza Declana Rosa „Ne tuv'en que'ss, luned!" napiera na miecz, ale nie zdoła. Rację ma Bonhart, który mówi w zupełnej ciszy: w Kaer Morhen nauczyli cię zabijać jak maszynę, wiedźminko, a do zabicia siebie trzeba charakteru, siły, determinacji i odwagi, których nauczyć cię nie mogli.