ink on the mapA general portrait, with no plot given away.
Hrabia z cesarskiej arystokracji, w naradzie spiskowców słyszalny z daleka dzięki wysokiemu, egzaltowanemu głosowi i skłonności do wykrzykników. Powodu do buntu nie musi szukać w polityce: Emhyr dla cintryjskiej przybłędy porzucił jego żonę.
You’re browsing without a bookmark, so you see the full published biography.
Na zjeździe w Toussaint Broinne sekunduje książętom z zapałem neofity: krzyczy, że jemu też wyrządzono zniewagę, w przypływie gorliwości proponuje nawet „podetkać" własną żonę princowi Voorhisowi, a gdy zapada werdykt śmierci, wykrzykuje z egzaltacją, że tyrana i zboczeńca dosięgnie mściwa ręka. Zdobywa się też na jedyny w tym gronie odruch ostrożności, przypominając, że Emhyr jeszcze żyje i ma się dobrze, więc nie należy dzielić skóry na niedźwiedziu.