ink on the mapA general portrait, with no plot given away.
Kanclerz króla Niedamira z Caingorn: otyły dostojnik w turkusowym płaszczu, z wodzami nabijanymi złotymi guzami i słabością do władczego tonu. Na wyprawie przemawia „za króla i w imieniu króla": wydaje rozkazy, poucza i grozi, a jego zdaniem wiedźminom zaczęło się po prostu za dobrze powodzić, skoro miewają skrupuły. U krasnoludów zasłużył na przydomki „nadęty bubek" i „wieprz opasły".
You’re browsing without a bookmark, so you see the full published biography.
Przez większość wyprawy po smoka to Gyllenstiern nią kieruje: sprawdza glejty, poucza krasnoludów i Rębaczy, komu należny posłuch, a Geralta „ostrzega" przed mieszaniem się do królewskich spraw i kumaniem z Dorregarayem. Przy wiszących nad przepaścią wiedźminie i Yennefer głośno zastanawia się, czy ich upadek nie byłby aby rozwiązaniem. Po klęsce Eycka próbuje jeszcze ratować plan podbojów przez smoka. Wtedy kończy się jego władza: Niedamir pierwszy raz sam wydaje rozkazy, a kanclerzowi zostaje rola, od której zaczynał karierę, czyli milczeć i słuchać.