A general portrait, with no plot given away.
Potężny i łysawy herszt drabów zwących się Łapaczami, tropiciel na nilfgaardzkiej służbie w cesarskich Prowincjach. Mówi prostacką, niechlujną wersją wspólnego, argumentuje nahajką, a myśli szybko i podle: świadków się nie zostawia, zyskiem nie trzeba się dzielić, a wersję dla prefekta zawsze da się ułożyć po drodze.
You’re browsing without a bookmark, so you see the full published biography.
To niuch Skomlika kieruje poszukiwania w koryto wyschniętej rzeki Suchak, gdzie Łapacze znajdują półżywą Ciri, za którą Nilfgaard rozesłał patrole i obiecał nagrodę. Skomlik jako jedyny poznaje się na jeńcu: ta ptaszka nie jest głupia ani niemowa, tylko chytrze udaje. Gdy rodowa wróżda Sweersów z Varnhagenami kończy się śmiercią wszystkich panów, Łapacz przejmuje komendę po swojemu: dobija nożem niepotrzebnego świadka, wciąga do spółki szwagra Remiza i prowadzi kompanię z jeńcem wprost do prefekta do Amarillo, po nagrodę we florenach. Uciekającą Ciri ćwiczy nahajką tak, że udawana niemowa przemawia. W karczmie w Glyswen dożywa ataku Szczurów: próbuje przygwoździć mieczem do słupa Kayleigha, potem w „uczciwej walce" nie umie nawet drasnąć tańczącej między jego ciosami dziewczyny, a gdy pada na kolana i błaga o życie dla swoich malutkich dzieci, Mistle ścina go jednym ciosem.