Opis ogólny — bez zdradzania fabuły.
Podobno kraniec zamieszkanego świata: forpoczta cywilizacji, najdalej wysunięty punkt na granicy dwóch światów. Za linią zalesionych wzgórz otwiera się mozaika pól, pośrodku szklą się trzy jeziora okrągłe i regularne jak listek koniczyny, a horyzont wytycza sina linia gór nad czarną połacią boru. Rodzi się tu wszystko „na potęgę" — stąd nazwa — a zadbane groble, stawy i przepusty świadczą o gospodarnej ręce osadników z Górnej i Dolnej Posady. Ich dziadowie posiedlili się tu, „elfów wprzód wyżenąwszy": dawna elfia nazwa Dol Blathanna znaczy właśnie Dolina Kwiatów, a wygnani Aén Seidhe mieszkają dziś w górach za miedzą. Z ludźmi się nie mieszają — oni sobie, my sobie.
Pełna kronika — czytasz bez ustawionej zakładki.
Pierwsza wspólna wyprawa Geralta i Jaskra. Na polu konopi Dolnej Posady grasuje diaboł, którego nie wolno zabić — a trop od diablich psot prowadzi przez ustawione zawody i szamotaninę w konopiach na leśną polanę, gdzie Torque przekazuje elfom kradzione ziarno i wiedzę rolniczą. Pojmanych świadków Filavandrel skazuje na śmierć; ratuje ich objawienie się Dany Méadbh — milcząca Lille z Dolnej Posady okazuje się Królową Pól, przed którą klękają wszystkie elfy. Wygnańcy odchodzą w góry na wschodzie, a dolina zostaje tym, czym była: krańcem świata — póki ludzie będą respektować granicę.
Do Twojej zakładki — każde prowadzi do rozdziału.