ink on the mapA general portrait, with no plot given away.
Mężczyzna około trzydziestki, pragnący uchodzić za kupca, choć z handlem łączy go tylko to, że żyje z handlowców. Przezorny i ostrożny zawodowiec: nie lubi ryzyka, niebezpieczeństwo potrafi wyczuć z daleka, a czujność, jak powiada, nic nie kosztuje. Mówi gładko, z galanterią i lekką drwiną, kobietom prawi wyszukane komplementy, a wierzchowce traktuje użytkowo i uważa nadawanie im imion za pretensjonalne. Naprawdę jest zaufanym człowiekiem gildii kupieckiej: zna umówione sygnały, hasła i miejsca spotkań band z Pogranicza, wskazuje im, kogo napaść, a kogo chroni umówiony znak, i przywozi wieści, od których zależy życie.
You’re browsing without a bookmark, so you see the full published biography.
Na przejętą przez Szczury stację pocztową Hotsporn przyjeżdża na przepięknej karej klaczy, kupionej, jak mówi, za niecałe sto florenów, i przywozi bandzie wieści: o pościgach barona Casadei i Varnhagenów, o idącym jej tropem Bonharcie, o bliskiej amnestii z okazji cesarskiego mariażu z „Cirillą z Cintry" i o ofercie gildii, gotowej oficjalnie zatrudnić Szczury. Giselherowi, który ofertę zbywa, napomyka, że Bonhart kwateruje w osadzie Zazdrość, o trzydzieści mil od stacji. Nazajutrz dogania go Ciri: w drodze ku Forgeham niby-kupiec uwodzi ją z galanterią i obiecuje szmaragdy, a ona, rozdarta między niechęcią do niego a fascynacją jego klaczą, chłodno rachuje dni. Zaloty przerywa zasadzka grasantów: żelazny siekaniec z arbaletu trafia Hotsporna przy kręgosłupie. Ukryty z Ciri w paprociach, zabrania jej jechać do Zazdrości, bo Zazdrość to dla niej śmierć, pokazuje magiczną bransoletkę przyzywającą klacz i, ranny, wraca do zalotów. Umiera w pół pieszczoty, z głową na piersiach dziewczyny, która czuje potem tylko rozczarowanie. Z jego ręki Ciri zdejmuje bransoletkę, dzięki której kara klacz, nazwana Kelpie, staje się jej własnością: podarunek od pierwszego kochanka, który umarł, nim zdążył nim zostać. Wspominając rzeź w Zazdrości, Ciri dochodzi do wniosku, że wzmianka o Bonharcie była celową przynętą, a Hotsporn posłał Szczury prosto w potrzask.
Zagadka zasadzki, w której zginął Hotsporn, częściowo się wyjaśnia: czterej konni, którzy zjawiają się potem w Zazdrości z odzyskaną dereszką Ciri pod wodzą Windsora Imbry, należą do tych, którzy go zabili. Byli to więc ludzie barona Casadei z Geso, ścigający Szczury.