ink on the mapA general portrait, with no plot given away.
Żylasty wojownik z wysp Skellige, sława rycerstwa i głos rozsądku w poselstwie wyspiarzy. Deklaruje pogardę dla ożenku (życie wiedzie zbyt niebezpieczne na trwałe związki), ale jego wymiany zdań z Calanthe, królową Cintry, zdradzają, że tych dwoje łączy dawna, niedokończona historia: królowa rumieni się na jego widok, a on pamięta obietnice, które „dobrze wryły mu się w pamięć". Obyczaju i honoru pilnuje twardą ręką i wyznaje zasadę, że danego słowa, zwłaszcza królewskiego, trzeba dotrzymywać.
You’re browsing without a bookmark, so you see the full published biography.
Do Cintry Eist przywozi kandydata do ręki Pavetty, córki królowej: Cracha, siostrzeńca swojego króla. Sam wyjeżdża stamtąd jako przyszły król Cintry. Przy stole pilnuje porządku: krewkiego, rwącego się do bitki Cracha ucisza pokazaną mu pięścią i przypomnieniem, że w cudzym domu nie wszczyna się bijatyki bez zgody gospodyni. Gdy o rękę królewny upomina się zaklęty w potwora rycerz Jeż, powołując się na przysięgę, którą zmarły mąż królowej, król Roegner, złożył mu za uratowanie życia, Eist jako pierwszy mówi głośno, że królewskich obietnic trzeba dotrzymywać, i dwukrotnie staje po stronie danego słowa przeciw wygodzie królowej. Gdy z Pavetty wybucha żywiołowa Moc i tron z Calanthe roztrzaskuje się o ścianę, Eist zasłania nieprzytomną władczynię własnym ciałem przed gradem odłamków. Wyznanie miłosne składa jej wśród szczątków tronu i zostaje przyjęty. Calanthe godzi się na małżeństwo, dzięki któremu Cintra dostanie króla, a przymierze ze Skellige przypieczętują aż dwa wesela.
Los Eista, o którym po rzezi Cintry mówiło się tylko „król poległ", zostaje nazwany wprost na naradzie w Hagge: Eist Tuirseach zginął zabity w bitwie w Marnadalu, w przegranym starciu, które otworzyło Nilfgaardowi drogę na Cintrę. To za niego i za Calanthe jego siostrzeniec, jarl Crach an Craite, poprzysiągł Czarnym krwawą zemstę, którą wypełnia ogniem wzdłuż całego nilfgaardzkiego wybrzeża.
Each one leads to the summary of the chapter where it happened.
ch. 8Burda na uczcie w Cintrze: Gdy po „tak" Pavetty królowa Calanthe każe straży zabić Jeża, w halli tronowej Cintry wybucha bitwa, a po niej żywioł. Geralt mieczem osłania Jeża przed sztyletem Rainfarna i gizarmami strażników, królewna zaś wybucha czystą, pierwotną Mocą: stół wiruje pod powałą, tron z królową roztrzaskuje się o ścianę, giną czterej ludzie. Sferę Mocy rozbijają dopiero wspólne uderzenia wiedźmina i Myszowora, gdy Kudkudak zwierzęcym koncertem na duszonych dudach dekoncentruje królewnę.