ink on the mapA general portrait, with no plot given away.
Siostrzeniec króla Brana ze Skellige, przywieziony do Cintry przez rycerza Eista Tuirseach jako oficjalny kandydat do ręki królewny Pavetty. Typ wojownika-zabijaki: głośny, skory do bitki, o obrazie honoru nie zapomina nigdy. Klnie po wyspiarsku („Cuach op arse...") i najlepiej czuje się z mieczem w ręku.
You’re browsing without a bookmark, so you see the full published biography.
Przy uczcie Crach zabawia stół po swojemu: bitwę nad Thwyth odtwarza kością umoczoną w sosie, wrzeszcząc na cały głos, a o urodzie królewny, o którą się przecież stara, zapomina powiedzieć choćby słowo. Dwa razy zrywa się do bitki z Jeżem, zaklętym w potwora rycerzem, który zgłasza się po rękę Pavetty na mocy dawnej przysięgi królewskiej: najpierw gdy ten ogłasza swoje prawa, potem gdy żąda królewny z dłoni samej królowej. Oba razy zostaje spacyfikowany: raz pięścią pokazaną mu przez Eista, raz piszczałką od dud Draiga Bon-Dhu, którą skald na rozkaz Eista okłada go w potylicę. Wybuch Mocy, żywiołu magii, który wyrywa się z królewny, Crach spędza rozpłaszczony na wirującym pod powałą stole, miotając w dół przekleństwa. Na tym jego kandydatura do tronu Cintry się kończy.
Z krewkiego konkurenta wyrósł jarl Skellige i postrach Południa. Crach jako jedyny nie podpisał z Nilfgaardem zawieszenia broni: poprzysiągł krwawą zemstę za Eista Tuirseacha, zabitego w Marnadalu, i za Calanthe, więc regularnie napada i pali nadmorskie osady i forty w nilfgaardzkich Prowincjach. Nilfgaardczycy nadali mu przezwisko Tirth ys Muire, Dzik Morski, i straszą nim dzieci. Na naradzie w Hagge królowie liczą, że w razie uderzenia na Cintrę Crach wesprze ich całą siłą Skellige.
Wspomnienie Ciri pokazuje początek drogi, która uczyniła z Cracha postrach Południa. Po sztormie Geas Muire, który pochłonął Pavettę i Dunego, jarl klęczy na przystani przed Calanthe i przyjmuje na siebie winę: żaden drakkar nie miał prawa wyjść w morze bez jego zgody. Królowa wystawia mu „cholerny dług" i zapowiada, że jeśli sama nie zdoła się o niego upomnieć, zrobi to jej wnuczka: jej Crach dług spłaci, a wie, w jaki sposób. Jarl obnaża pokryte szramami przedramię i z uniesionym mieczem składa wobec ryczących wojowników krwawą przysięgę wierności Ard Rhenie i Lwiątku. Ten dług, zaciągnięty na oczach małej Ciri, czeka na spłatę do dziś.
Each one leads to the summary of the chapter where it happened.
ch. 8Burda na uczcie w Cintrze: Gdy po „tak" Pavetty królowa Calanthe każe straży zabić Jeża, w halli tronowej Cintry wybucha bitwa, a po niej żywioł. Geralt mieczem osłania Jeża przed sztyletem Rainfarna i gizarmami strażników, królewna zaś wybucha czystą, pierwotną Mocą: stół wiruje pod powałą, tron z królową roztrzaskuje się o ścianę, giną czterej ludzie. Sferę Mocy rozbijają dopiero wspólne uderzenia wiedźmina i Myszowora, gdy Kudkudak zwierzęcym koncertem na duszonych dudach dekoncentruje królewnę.