ink on the mapA general portrait, with no plot given away.
Hrabia Garramone, wysoki i szczupły rycerz o młodej, lecz surowej twarzy, noszący szmelcowaną, bogato złoconą zbroję i buzdygan. Jest oficerem łącznikowym króla Foltesta przy wydzielonym korpusie armii temerskiej, złożonym głównie z cintryjskich emigrantów. Człowiek oczytany i uprzejmy, poezję zna nie tylko ze słyszenia, a rozmówcom tłumaczy się z rozbrajającą szczerością; sam o sobie mówi przede wszystkim jedno, że jest żołnierzem.
You’re browsing without a bookmark, so you see the full published biography.
Pod Armerią hrabia rozpoznaje w przygnanym przez podjazd obdartusie słynnego barda Jaskra, każe zdjąć pęta z niego i z „kolegi po piórze Giraldusa", zaprasza obu na żołnierski obiad i szczerze kreśli im obraz przegrywanej wojny. Gdy marszałek Vissegerd rozpoznaje w Giraldusie Geralta i każe jeńców związać, Etcheverry ręczy słowem rycerskim za niewinność poety, a potem cierpliwie tłumaczy pojmanym, czemu nic więcej nie zrobi. Wyznaje przy tym, że Muriel Piękna Łotrzyca, hrabina Garramone i praprababka Cirilli, była także jego praprababką, więc plotek marszałka o kazirodnej, przeklętej krwi tego rodu słucha z niesmakiem; mimo to poprze każdą plotkę i każdy rozkaz dowódcy, bo Cirilla w ręku Emhyra zagraża korpusowi, armii i jego królowi, a on jest żołnierzem.
Pod Brenną hrabia Garramone walczy do chwili, gdy coś miażdży mu staw w nodze na kaszę. Rycerz Papebrock, który wnosi go do lazaretu, żąda dla jaśnie wielmożnego pana natychmiastowej pomocy i grozi chirurgowi stryczkiem, ale Rusty nie przerywa operacji chłopa, którego właśnie łata: na jego stole panuje jedyna prawdziwa równość i hrabia zaczeka na swoją kolejkę. Etcheverry, gryząc wargi, ucisza własnego rycerza i rozkazem odsyła go do boju, a gdy przychodzi jego czas, znosi amputację z kołkiem lipowego drewna między zębami, który Shani wsuwa mu w zęby, nim zdąży zawyć jak wilk.
Each one leads to the summary of the chapter where it happened.
ch. 37Pojmanie przez Cintryjczyków: Wzięci za dezerterów Geralt i Jaskier trafiają do obozu wojskowego przy odbitej Armerii, gdzie hrabia Daniel Etcheverry rozpoznaje słynnego barda i już każe zdjąć jeńcom pęta. Ratunek trwa chwilę: korpusem dowodzi marszałek Vissegerd, który pamięta wiedźmina z zaręczyn Pavetty i ma go za nilfgaardzkiego szpiega, łotra, który porwał, wychował i sprzedał Emhyrowi Cirillę. Hrabia ręczy za niewinność pojmanych, ale jako żołnierz nie sprzeciwi się dowódcy, a rozjuszony marszałek kończy przesłuchanie wyrokiem: za Ciri, córkę Pavetty, wiedźmin będzie wisiał.