ink on the mapA general portrait, with no plot given away.
Marszałek dworu królowej Calanthe: człowiek ceremoniału i meldunków, który przekazuje władczyni szeptem to, czego biesiadnicy słyszeć nie powinni, a rozkazy wykonuje bez pytań, nawet te, które wyraźnie go dziwią.
You’re browsing without a bookmark, so you see the full published biography.
Na zaręczynach królewny Pavetty, córki królowej, Vissegerd klaśnięciem otwiera ucztę i prowadzi ceremoniał; tuż przed północą przekazuje kapitanowi straży rozkaz władczyni, którego sensu nikt mu nie tłumaczy. Gdy po rękę królewny zgłasza się zaklęty w potwora rycerz Jeż, marszałek pierwszy żąda od niego dowodów na poparcie roszczeń. Wybuch Mocy, żywiołu magii, który wyrywa się z królewny, kończy dla niego seans latającej zastawy: powalony srebrną sosjerką w kształcie wielowiosłowej nawy, wyczołguje się potem spod zerwanego arrasu z pytaniem, czy ktoś zechce mu objaśnić, co to było. Obecny na uczcie wiedźmin odpowiada: „Nie".
Wojna zmieniła dworaka w żołnierza: Vissegerd organizuje w Brugge cintryjskich emigrantów i uciekinierów, blisko osiem tysięcy ludzi pod bronią, żyjących nadzieją powrotu za Jarugę. W planach narady w Hagge korpus Vissegerda ma być „ostrzem sulicy" ataku na Cintrę, ale królowie widzą w nim narzędzie, nie partnera: wiedzą, że stary marszałek nie ruszy się bez wsparcia regularnych armii i że czeka przede wszystkim na Lwiątko, wnuczkę Calanthe, bo emigrantom potrzebny jest na tronie ktoś z królewskiej krwi. Demawend przestrzega nawet, że Vissegerd mógłby sam ożenić się z odnalezioną dziewczyną, więc w niczyich planach małżeńskich się nie mieści.
Wśród cintryjskich emigrantów zebranych pod sztandarami marszałka zapanowały smutek i żałoba: potwierdziła się wieść, że Lwiątko, księżniczka Cirilla, ostatnia z krwi Calanthe, nie żyje. Nikt w obozie nie wie, że „naoczni świadkowie" śmierci dziewczynki to mistyfikacja Codringhera, obliczona na odwołanie królewskich łowów.
Each one leads to the summary of the chapter where it happened.
ch. 8Burda na uczcie w Cintrze: Gdy po „tak" Pavetty królowa Calanthe każe straży zabić Jeża, w halli tronowej Cintry wybucha bitwa, a po niej żywioł. Geralt mieczem osłania Jeża przed sztyletem Rainfarna i gizarmami strażników, królewna zaś wybucha czystą, pierwotną Mocą: stół wiruje pod powałą, tron z królową roztrzaskuje się o ścianę, giną czterej ludzie. Sferę Mocy rozbijają dopiero wspólne uderzenia wiedźmina i Myszowora, gdy Kudkudak zwierzęcym koncertem na duszonych dudach dekoncentruje królewnę.