Czas pogardy
Co się dzieje w tym tomie
Trzy głębokości: od jednego akapitu po pełne streszczenia. Pokazujemy tylko to, co do Twojej zakładki.
Tom zaczyna się od gońca wiozącego sekretne posłania królów i od teczki, którą Codringher otwiera przed Geraltem: na Ciri polują służby, czarodzieje i mocodawca Rience'a, a z odczytanej w Dorian genealogii wynika rzecz niebywała: prapraprababka Ciri, Fiona, była córką Falki, krwawej buntowniczki spalonej na stosie. Yennefer wiezie tymczasem Ciri przez Gors Velen na wielki zjazd czarodziejów na Thanedd; w Hirundum po raz pierwszy w sadze spotykają się we troje z Geraltem. Na bankiecie w Aretuzie Geralt i Yennefer głośno wyznają sobie miłość, a Vilgefortz składa wiedźminowi propozycję i groźbę. O świcie wybucha pucz: Filippa z Dijkstrą aresztują „zdrajców", lecz zamach obraca się w rzeź, gdy Tissaia de Vries znosi blokadę magii i wpuszcza na wyspę Scoia'tael. Ciri w transie wieszczy wybuch wojny, giną czarodzieje Rady i Kapituły, Cahir zyskuje twarz i imię, a Vilgefortz masakruje Geralta kijem. Ciri ucieka w spaczony teleport Wieży Mewy, Yennefer znika bez śladu. Gdy Północ płonie (Aldersberg, rozbiór Aedirn, samobójstwo Tissai), a leczony w Brokilonie Geralt rusza z Jaskrem na poszukiwania, Emhyr pokazuje światu fałszywą Cirillę, sekretnie każąc szukać prawdziwej. Ta budzi się na pustyni Korath: przeżywa dzięki jednorożcowi, łamie zakazy, czerpie z ognia i, odrzuciwszy kuszenie Falki, wyrzeka się Mocy raz na zawsze. Znajdują ją nilfgaardzcy Łapacze, ale z ich rąk wyrywa ją rzeź w Glyswen: Ciri przystaje do bandy Szczurów i przyjmuje imię Falki. W finale koroner cesarza Stefan Skellen, któremu rozkazano chronić poszukiwaną, każe cicho powiesić całą siódemkę Szczurów. Bez wyjątków.
Rozdziały
Wejdź w dowolny rozdział, by odświeżyć szczegóły.
→2r. 28Rozdział drugiNOWA POSTAĆ: Margarita Laux-AntilleYennefer i Ciri docierają wreszcie do Gors Velen, bogatego portowego miasta naprzeciw wyspy czarodziejów, na której za parę dni zacznie się wielki zjazd. Czarodziejka ma tu do załatwienia sprawy bankowe i szkolne, a Ciri dostaje pół dnia swobody i młodego klerka za przewodnika. Tymczasem na wielkiej farmie Hirundum, o kilkanaście mil od miasta, pewien wiedźmin już trzecią noc tropi potwora, którego może wcale nie ma.
→3r. 29Rozdział trzeciNOWA POSTAĆ: Francesca FindabairProsto z Hirundum cała czwórka przeprawia się na Thanedd, a wieczorem Geralt, ubrany w modny dublet i prowadzony pod ramię przez Yennefer, wkracza na bankiet poprzedzający wielki zjazd czarodziejów. Wśród przejrzystych bluzek, iluzorycznego kawioru i armii szpiegów każdy czegoś od wiedźmina chce, a najbardziej ten, który chce podobno tylko porozmawiać.
→4r. 30Rozdział czwartyNOWA POSTAĆ: Cahir Mawr Dyffryn aep CeallachNadchodzi dzień narady w Garstangu, na którą czeka cała Północ. Ciri śni w Loxii niespokojne sny, Jaskier do świtu bawi się z wagantami, a Geralt budzi się w Aretuzie przed wschodem słońca i przez własne skrupuły wychodzi do ogrodu. Gdyby został w łóżku, wiele późniejszych wypadków miałoby zupełnie inny przebieg. A tak historia świata potoczy się tak, jak się potoczy.→5r. 31Rozdział piątyNOWA POSTAĆ: Stefan SkellenPółnoc dowiaduje się, co naprawdę znaczy wojna z Cesarstwem, a wieści z pól bitewnych wyprzedzają kolumny uciekinierów. W tym samym czasie Jaskier, uzbrojony wyłącznie w lutnię i tupet, przeprawia się przez rzekę, za którą nie odważy się pójść żadna zbrojna eskorta. W Brokilonie czeka ktoś, komu poeta musi opowiedzieć o wszystkim, co stało się ze światem. I o tym, o czym mówić najtrudniej.
→6r. 32Rozdział szóstyNOWA POSTAĆ: IhuarraquaxUczone księgi wspominają o teleportach spaczonych i chaotycznych, które niosą nie wiadomo dokąd i wyrzucają nie wiadomo gdzie. Ten rozdział opowiada o miejscu, w którym nie ma nic. Ani wody, ani cienia, ani żywej duszy, której można by zadać pytanie o drogę. O tym, co człowiek ma wtedy do dyspozycji, ile to wystarcza i co przychodzi z pomocą, gdy przestaje wystarczać.
→7r. 33Rozdział siódmyNOWA POSTAĆ: GiselherKonni, którzy znaleźli na skraju pustyni ledwo żywą dziewczynę, wiedzą o niej tylko tyle, że Nilfgaard obiecał za nią nagrodę i że szukają jej wszystkie patrole i garnizony. Ona sama nie mówi nic. Ten rozdział opowiada o kraju, w którym prawo ma wielu właścicieli i każdy z nich wystawia rachunek, oraz o prostej zasadzie, której wojna nauczyła wszystkich. W czasach pogardy ten, kto jest sam, musi zginąć.
→Stan na koniec tomu
Gdzie kto został, gdy opada kurz. Odblokowuje się po przeczytaniu tomu.
Ciri jeździ z bandą Szczurów po cesarskich Prowincjach jako Falka: wyrzekła się Mocy raz na zawsze, zabiła pierwszego człowieka, sypia u boku Mistle i nie jest już sama, choć nikt z jej bliskich nie wie, czy w ogóle żyje. Geralt, posklejany przez wodę Brokilonu, jedzie z Jaskrem na południe jej śladem. Yennefer przepadła bez śladu wśród plotek o „grze" z Vilgefortzem; sam Vilgefortz zniknął z Thanedd, a jego kryjówki szuka oddział Stefana Skellena. Emhyr trzyma na Darn Rowan fałszywą Cirillę i sekretnie szuka prawdziwej; Rience i Cahir uciekają przed cesarskim wywiadem. Północ po rozbiorze Aedirn liże rany w kruchym zawieszeniu broni, Dol Blathanna ma elfią królową, a magia po puczu i śmierci Tissai jest rozbita na obozy. Nad wszystkim wisi rozkaz Puszczyka: powiesić Szczury, całą siódemkę, bez wyjątków.
Ciri📍 miejsce nieznane
Giselher📍 miejsce nieznane
Mistle📍 miejsce nieznane
Stefan Skellen📍 Amarillo
Geralt z Rivii📍 miejsce nieznane
Yennefer z Vengerbergu📍 miejsce nieznane
Jaskier📍 miejsce nieznaneChcesz mieć „Czas pogardy” pod ręką? Tom jest dostępny w księgarniach: papier, e-book i audiobook.