Krew elfów
Co się dzieje w tym tomie
Trzy głębokości: od jednego akapitu po pełne streszczenia. Pokazujemy tylko to, co do Twojej zakładki.
Rience, człowiek ze śladem oparzenia na twarzy, torturami wyciąga od Jaskra wszystko o wiedźminie i jego podopiecznej, bo na Ciri polują już wszyscy: tajne służby, czarodzieje i mocodawca Rience'a. Sama Ciri zimuje w Kaer Morhen, gdzie wiedźmini uczą ją miecza, a przybyła na prośbę Geralta Triss Merigold odkrywa, że mała jest Źródłem: medium, przez które w transie przemawia obcy głos. W noc Przesilenia głos ogłasza Ciri Białym Płomieniem i Starszą Krwią, Hen Ichaer, i zapowiada Tedd Deireádh, Czas Końca. Wiosną Geralt wiezie dziewczynkę na południe z konwojem Yarpena Zigrina; w napadzie elfiego komanda pod Shaerrawedd giną ludzie i krasnoludy, a wiedźmin łamie swoją neutralność. Ciri trafia do świątyni Melitele, Geralt zaś rusza tropem Rience'a: jako przynęta na szkutach Delty Pontaru, potem w Oxenfurcie, gdzie z pomocą Shani, Jaskra i Filippy Eilhart zastawia zasadzkę odwrotną. Tymczasem pięciu monarchów Północy orzeka w Hagge, że dla racji stanu Lwiątko z Cintry musi umrzeć, a Emhyr var Emreis rozkazuje Rience'owi natychmiast zgładzić wiedźmina, Yennefer zaś zostawić nietkniętą. W nocnej rzezi w zaułku Geralt wycina czterech zawodowych morderców, lecz Rience ucieka teleportem, bo Filippa obezwładnia wiedźmina: wydobyła z konającego zabójcy imię, którego Geraltowi poznać nie wolno. W świątyni tymczasem Yennefer bierze Ciri w termin: po testach, pakcie absolutnej szczerości i nauce, przy której koszmary wreszcie ustają, mistrzyni i uczennica stają się sobie bliskie jak matka i córka. Gdy nadchodzą wyczekiwane listy, wyjeżdżają ze świątyni w świat, w którym, jak mówi Nenneke, nadchodzi Czas Miecza i Topora. „Wrócę tu na pewno, niedługo!", woła Ciri. Nie wie, jak bardzo się myli.
Rozdziały
Wejdź w dowolny rozdział, by odświeżyć szczegóły.
→2r. 21Rozdział drugiNOWA POSTAĆ: Triss MerigoldPrzez zimowe góry jedzie do warowni wiedźminów czarodziejka Triss Merigold. Oficjalnie wezwano ją do chorego, ale w ten pretekst nie wierzy nawet ona sama. Jeszcze przed bramą, na treningowym Szlaku wśród skał, spotyka kogoś, kogo być tam nie powinno. A pytanie, po co naprawdę ściągnięto ją na to odludzie, dostanie odpowiedź groźniejszą, niż przypuszcza.
→3r. 22Rozdział trzeciW noc Zimowego Przesilenia wiedźmini muszą wreszcie opowiedzieć czarodziejce wszystko, co wiedzą o swojej wychowance, a Triss postanawia sprawdzić resztę na własnej skórze. Odpowiedź okaże się potężniejsza i groźniejsza, niż ktokolwiek w twierdzy przypuszczał. Potem zima płynie na nauce miecza, Starszej Mowy i rzeczy, o których nie mówi się głośno, aż ciepły wiatr od przełęczy przyniesie wiosnę i wielkie decyzje.→4r. 23Rozdział czwartyNOWA POSTAĆ: Vilfrid WenckWiosenna droga na południe załamuje się pierwszego dnia, bo choroba dopada kogoś, kogo zwykłe leki leczyć nie mogą. Pomoc znajduje się w konwoju starego znajomego wiedźmina, który wiezie przez kaedweńskie puszcze ładunek o specjalnym znaczeniu i strzeże go dziwnie dobrana eskorta. W lasach tymczasem trwa wojna, o której Geralt dotąd nie słyszał, a Ciri pozna wśród ruin historię, od której nie sposób pozostać obojętnym.→5r. 24Rozdział piątyNOWA POSTAĆ: ShaniMgła nad deltą wielkiej rzeki, ospała szkuta pełna kupców i wiedźmin w eskorcie, który wciąż od nowa czyta dwa listy, jeden pisany dziecięcą ręką, drugi pachnący bzem i agrestem. Ktoś na obu brzegach wypytuje o białowłosego podróżnego i o dziewczynkę, którą jakoby z nim widywano. W Oxenfurcie tymczasem Jaskier zauważa cień na własnych obcasach i przekonuje się, że o rozmowę z nim zabiega ktoś, komu się nie odmawia.
→6r. 25Rozdział szóstyNOWA POSTAĆ: MeveDeszczowa noc nad zamczyskiem, w którym pięć koronowanych głów pochyla się nad jedną mapą i nad jednym imieniem. Daleko na południu ktoś, komu nie wolno się sprzeciwić, dyktuje rozkazy dotyczące białowłosego wiedźmina. A w Oxenfurcie czwórka nocnych gości przeprawia się przez zwodzony mostek do domu na palach, w którym mieszka znachor znający pewnego człowieka z blizną.
→7r. 26Rozdział siódmyNOWA POSTAĆ: JarreŚwiątynne podwórce huczą od plotek o wojnie, a w wieży młodego uczonego rozkłada się mapa, na której pewna adeptka szuka kraju ze swoich koszmarów. W komnacie obok czarnowłosa dama czeka na listy, od których zależy termin wyjazdu. Zanim obie wyruszą w drogę, trzeba opowiedzieć, jak to wszystko się zaczęło. Od testów, od paktu bezwzględnej szczerości i od pytania, które wolno zadać tylko raz.
→Stan na koniec tomu
Gdzie kto został, gdy opada kurz. Odblokowuje się po przeczytaniu tomu.
O świcie sprzed bram świątyni Melitele wyjeżdżają dwie uzbrojone postacie w męskich strojach: Yennefer i Ciri, związane już nie kontraktem, lecz czymś na kształt macierzyństwa. Dokąd jadą, wie tylko czarodziejka i jej listy. Geralt, pokłuty kolcami mocy z teleportu, zostaje w Oxenfurcie pod opieką Shani i z ostrzeżeniem Filippy Eilhart w uszach: przygarnął płomień, od którego może zapłonąć świat, i będzie musiał wybierać. Rience zbiegł teleportem do nieznanego mocodawcy, unosząc rozbite wargi i rozkaz Emhyra: wiedźmina zabić, Yennefer nie tknąć. Nad Północą wisi wyrok narady w Hagge (Lwiątko musi umrzeć, racja stanu) i plan prowokacji w Dol Angra, dokąd zmierza Coehoorn; Vilgefortz forsuje wielki zjazd czarodziejów, a Tissaia de Vries notuje w myślach pytania bez odpowiedzi. Triss Merigold służy radą Foltestowi w Temerii. A niebem, na wschód, ciągną chmary kruków.
Yennefer z Vengerbergu📍 Świątynia Melitele
Nenneke📍 Świątynia Melitele
Jarre📍 Świątynia Melitele
Geralt z Rivii📍 miejsce nieznane
Ciri📍 Świątynia Melitele
Jaskier📍 miejsce nieznaneChcesz mieć „Krew elfów” pod ręką? Tom jest dostępny w księgarniach: papier, e-book i audiobook.