Chrzest ognia

Name: Chrzest ognia
Author: Andrzej Sapkowski

saga · wędrówka na południe

7 rozdziałówrozdziały 34–40 kolejności czytaniadebiutuje: 42 nowe postacie

Twój postęp w tomieprzeglądasz bez zakładki

Rozdział 1 →Otwórz mapę

Co się dzieje w tym tomie

Trzy głębokości: od jednego akapitu po pełne streszczenia. Pokazujemy tylko to, co do Twojej zakładki.

Tom otwiera Milva, łuczniczka z Brokilonu, która nosi wieści leczonemu przez driady Geraltowi, i pierwsze spotkanie sekretnej loży czarodziejek zwołanej przez Filippę Eilhart w Montecalvo. Wiedźmin z Jaskrem ruszają znad Wstążki na południe, przez kraj ogarnięty wojną; po drodze przybywa im towarzyszy: Milva, kompania Zoltana Chivaya, Cahir wyrwany Nilfgaardczykom z trumny, wreszcie poznany na nekropolii Fen Carn cyrulik Emiel Regis, o którym kompania odkryje w dramatycznych okolicznościach, że jest wampirem wyższym, czterysta lat starszym od najstarszego z nich. Wędrówka przez Sodden ma swoje stacje: sąd boży nad Chotlą z ordaliami rozżarzonej podkowy, rozbicie obozu zbiegów, pojmanie przez Cintryjczyków i wyrok Vissegerda, nocna ucieczka z Armerii i wreszcie zawiązanie kompanii nad zupą rybną na wyspie przy Jarudze, z celem: druidzi z Caed Dhu w Angrenie. Równolegle Yennefer, rozpakowana po 47 dniach kompresji artefaktowej za dekoltem Franceski, staje przed lożą, która ogłasza plan Królowej Północy: Ciri ma przez małżeństwo dać magii tron przyszłego imperium. Yennefer wysłuchuje pełnej genealogii genu Lary Dorren, dowiaduje się, że w Darn Rowan siedzi sobowtór, i ucieka teleportem przez blokadę w kierunku, który zna tylko ona. Prawdziwa Ciri jeździ tymczasem ze Szczurami jako Falka, fascynuje się zabijaniem i odpycha Mistle, a Stefan Skellen, wbrew rozkazom cesarza, najmuje łowcę nagród Bonharta, by Falki w ogóle nie było. Finał należy do rzeki: zamiast przez trzęsawiska Ysgith Geralt wybiera przeprawę, ciężarna Milva roni pod ostrzałem przy Czerwonej Bindudze, a wiedźmin z Cahirem przechodzą chrzest ognia w bitwie o most, która ratuje korpus królowej Meve. W nagrodę monarchini pasuje Geralta na rycerza z predykatem, który dotąd był zmyśleniem: Geralt z Rivii.

Rozdziały

Wejdź w dowolny rozdział, by odświeżyć szczegóły.

1r. 34Rozdział pierwszyNOWA POSTAĆ: Assire var AnahidWojna, która wybuchła u schyłku „Czasu pogardy", zdążyła już przeorać mapę i ludzi. Ten rozdział otwiera tom w miejscu, gdzie wojny nie widać, w lesie, do którego nie zapuszcza się nikt rozsądny, i oddaje głos komuś, kogo saga dotąd pokazała tylko zza kadru. O tym, ile kosztują wieści ze świata, kto i po co je fabrykuje oraz dlaczego pewna łuczniczka poluje dziś na kozła, opowiada rozdział pierwszy.

→2r. 35Rozdział drugiNOWA POSTAĆ: Zoltan ChivayGeralt ruszył wreszcie na południe, ale na południu jest już tylko wojna. Ten rozdział to kronika drogi przez kraj, w którym płoną lasy i wsie, a każdy gościniec może być ostatnim. O tym, kogo można spotkać na szlaku, gdy świat stoi w ogniu, czemu bywa zdrowiej uchodzić za elfa i jak wbrew woli wiedźmina zaczyna się wokół niego zbierać kompania, opowiada rozdział drugi.

→3r. 36Rozdział trzeciNOWA POSTAĆ: Emiel RegisKompania schodzi ze zdewastowanej Starej Drogi w kraj jarów, kurhanów i rzeczki o najkrótszej nazwie świata. Ten rozdział to opowieść o tym, czemu nocleg na elfim cmentarzysku bywa bezpieczniejszy niż gościniec, kogo można spotkać wśród pięćsetletnich grobów i co się dzieje, gdy pewien trunek nareszcie rozwiązuje kompanii języki. Opowiada o tym rozdział trzeci.

→4r. 37Rozdział czwartyKompania schodzi z Błonia Kurhanów między ludzi, do wielkiego obozu zbiegów nad Chotlą, gdzie strach przed wojną znalazł sobie wygodniejszego wroga. Ten rozdział to opowieść o tym, jak się tropi potwora, którego nikt nigdy nie widział, ile jest warta rozpalona do białości podkowa i dlaczego lilie na tarczach nie zawsze oznaczają ratunek. Opowiada o tym rozdział czwarty.

→5r. 38Rozdział piątyNOWA POSTAĆ: Fringilla VigoPo szturmie na obóz nad Chotlą każdy z rozproszonej kompanii radzi sobie sam. Ktoś goni skradzione konie, ktoś liczy godziny do świtu w pilnowanej drewutni, a ktoś zjawia się bez zaproszenia, pachnąc piołunem i szałwią. Ten rozdział to opowieść o tym, czemu nie należy płacić wartownikom dublonami z cholewy, ile jest wart jeden kocioł zupy rybnej i jak daleko trzeba zajechać, żeby przestać być samotnym wilkiem. Opowiada o tym rozdział piąty.

→6r. 39Rozdział szóstyNOWA POSTAĆ: Ida Emean aep SivneyW szkatułce czeka nefrytowa figurka, którą pora wreszcie rozpakować. Przy okrągłym stole stoi dwanaście krzeseł z poręczami rzeźbionymi w sfinksy, a nad paterą owoców zaraz zawiśnie czerwone jabłuszko, od którego zależy przyszłość świata. Ten rozdział opowiada o tym, co potrafi zdziałać stara baśń opowiedziana bez ozdobników, ile kosztuje usługa wyświadczana zabijaniem i dlaczego przy bufecie z ostrygami warto słuchać nieprzyjaciółki uważniej niż przyjaciółki. Opowiada o tym rozdział szósty.

→7r. 40Rozdział siódmyNOWA POSTAĆ: NimueNad Jarugą pachnie żywicą, bo w kraju borów nawet wojna nie przerywa stukotu toporów. Przy wieczornym ognisku ktoś opowie historię, jakiej nikt się po nim nie spodziewał, ktoś inny odda najcenniejszą rzecz, jaką ma, a rzeka pokaże, co znaczy płynąć między dwoma wrogimi brzegami. Ten rozdział opowiada o cenach i o rzeczach bezcennych, o baśni snutej dzieciom o zmierzchu i o tym, że przez ogień czasem przechodzi się nie tam, gdzie się planowało. Opowiada o tym rozdział siódmy.

→

Stan na koniec tomu

Gdzie kto został, gdy opada kurz. Odblokowuje się po przeczytaniu tomu.

Kompania Geralta zostaje po bitwie o most przy Czerwonej Bindudze w Angrenie, bez koni, z Milvą po poronieniu i ze świeżo pasowanym rycerzem Geraltem z Rivii w służbie królowej Meve; do druidów z Caed Dhu wciąż daleko. Yennefer po ucieczce z Montecalvo kieruje się wedle baśni na Skellige, by tropić Vilgefortza; loża zostaje z planem Królowej Północy i wiedzą, że cesarz ma sobowtóra. Ciri jako Falka jedzie ze Szczurami ku Bandyckiemu Szlakowi, nieświadoma, że drogę przecina jej Bonhart. Nad wszystkim wisi wieszczba wypowiedziana w transie przez poparzoną dziewczynę: znikąd pomocy, tylko krew i ogniowy chrzest, a we mgle Wieża Jaskółki na jeziorze, które skuwa lód.