A general portrait, with no plot given away.
Marszałek Nilfgaardu, mianowany namiestnikiem podbitej Cintry, której szczerze nie polubił („ten kraj jest taki ponury"). Stary wojak: wie, że pogarda śmierci u młodzików bierze się wyłącznie z braku wyobraźni, bo sam kiedyś taki był. Przy imperatorze Emhyrze czeka na rozkazy w ciszy i cierpliwie, niczego nie ukrywając, bo przed tym człowiekiem ukrywać się nie da; monologów władcy słucha bez przyjemności, choć wie, że są dowodem zaufania.
You’re browsing without a bookmark, so you see the full published biography.
Coehoorn melduje imperatorowi o naradzie w Hagge i o stłumieniu rebelii w Prowincji, z pojmaniem diuka Windhalma z Attre włącznie. Dostaje rozkazy, które kolejno go zaskakują: ma zadbać, by o naradzie królów dowiedzieli się czarodzieje, ma oficjalnie, jako namiestnik, patrzeć na spektakularną kaźń Windhalma, której wolałby uniknąć, i ma przekazać przez magików szyfrowany rozkaz dla Rience'a o natychmiastowym zamachu na wiedźmina. Czeka go też nowe zadanie: przekaże namiestnictwo i obejmie dowodzenie w Dol Angra, gdzie ma wziąć w karby młodych oficerów, ochłodzić gorące głowy i dać się sprowokować dopiero wtedy, gdy imperator wyda rozkaz.