A general portrait, with no plot given away.
Królowa Lyrii, piękna kobieta o pełnych wargach, przy naradach bawiąca się ogromnymi rubinami naszyjnika. Wdowa; o swoim zmarłym mężu i dwóch synach, „owocach rozkosznego zapomnienia", mówi bez cienia złudzeń, że obaj byli głupsi nawet od ojca. Rządy sprawuje tak, jak kiedyś na rivskim zamku: gdy wszyscy zaczynają patrzeć na nią spode łba, pokazuje, co potrafi, aż trzęsą się mury i wszyscy znowu wiedzą, kto tu rządzi. Znała młodą Calanthe i jej gorącą krew.
You’re browsing without a bookmark, so you see the full published biography.
Na naradzie w Hagge Meve zadaje pytanie, które przesądza o wszystkim: komu na rękę jest czekanie, nam czy Nilfgaardowi? To ona podsuwa ton działania („pokażmy, kto tu jest naprawdę królem") i ona bezlitośnie obnaża plany Foltesta: wytyka mu apetyt na wasalną Cintrę, romans z baronową La Valette i rachuby na rękę Lwiątka. Przy wyroku na dziewczynkę krzywi się na dzieciobójstwo, „nieładne i niegodne rozwiązanie", i proponuje w zamian ukryć małą w górskim kasztelu i wydać za któregoś ze swych rycerzy. Gdy jednak Vizimir ogłasza rację stanu, milczy jak wszyscy.