Baptism of Fire

Tom otwiera Milva, łuczniczka z Brokilonu, która nosi wieści leczonemu przez driady Geraltowi, i pierwsze spotkanie sekretnej loży czarodziejek zwołanej przez Filippę Eilhart w Montecalvo. Wiedźmin z Jaskrem ruszają znad Wstążki na południe, przez kraj ogarnięty wojną; po drodze przybywa im towarzyszy: Milva, kompania Zoltana Chivaya, Cahir wyrwany Nilfgaardczykom z trumny, wreszcie poznany na nekropolii Fen Carn cyrulik Emiel Regis, o którym kompania odkryje w dramatycznych okolicznościach, że jest wampirem wyższym, czterysta lat starszym od najstarszego z nich. Wędrówka przez Sodden ma swoje stacje: sąd boży nad Chotlą z ordaliami rozżarzonej podkowy, rozbicie obozu zbiegów, pojmanie przez Cintryjczyków i wyrok Vissegerda, nocna ucieczka z Armerii i wreszcie zawiązanie kompanii nad zupą rybną na wyspie przy Jarudze, z celem: druidzi z Caed Dhu w Angrenie. Równolegle Yennefer, rozpakowana po 47 dniach kompresji artefaktowej za dekoltem Franceski, staje przed lożą, która ogłasza plan Królowej Północy: Ciri ma przez małżeństwo dać magii tron przyszłego imperium. Yennefer wysłuchuje pełnej genealogii genu Lary Dorren, dowiaduje się, że w Darn Rowan siedzi sobowtór, i ucieka teleportem przez blokadę w kierunku, który zna tylko ona. Prawdziwa Ciri jeździ tymczasem ze Szczurami jako Falka, fascynuje się zabijaniem i odpycha Mistle, a Stefan Skellen, wbrew rozkazom cesarza, najmuje łowcę nagród Bonharta, by Falki w ogóle nie było. Finał należy do rzeki: zamiast przez trzęsawiska Ysgith Geralt wybiera przeprawę, ciężarna Milva roni pod ostrzałem przy Czerwonej Bindudze, a wiedźmin z Cahirem przechodzą chrzest ognia w bitwie o most, która ratuje korpus królowej Meve. W nagrodę monarchini pasuje Geralta na rycerza z predykatem, który dotąd był zmyśleniem: Geralt z Rivii.