Pani Jeziora
Co się dzieje w tym tomie
Trzy głębokości: od jednego akapitu po pełne streszczenia. Pokazujemy tylko to, co do Twojej zakładki.
Tom otwiera rama z innego świata: nad jeziorem w Gwynedd Ciri opowiada swoją historię rycerzowi Galahadowi, a równolegle, wieki po wydarzeniach, adeptka Condwiramurs i Pani Jeziora Nimue na wysepce Inis Vitre śnią i badają białe plamy legendy. Sama opowieść biegnie trzema drogami. Geralt z kompanią zimuje w Beauclair, gdzie romansuje z nim Fringilla Vigo na zlecenie loży; w lochach pod winnicą Pomerol wiedźmin podsłuchuje zjazd spiskowców i poznaje plan Vilgefortza wobec Yennefer, po czym wyjeżdża z Toussaint, wyprowadziwszy lożę w pole fałszywym tropem na zamek Rhys-Rhun. Ciri, uwięziona w świecie Aen Elle, słyszy cenę powrotu: dziecko Starszej Krwi dla Króla Olch; po śmierci Auberona ucieka z Tir ná Lia przed Eredinem i tuła się po archipelagu miejsc i czasów, ścigana przez Dearg Ruadhri, aż Nimue i Condwiramurs otwierają jej Bramę Światów prosto pod zamek Stygga. Wojnę rozstrzyga bitwa pod Brenną, w której ginie marszałek Coehoorn, a lazaret Rusty'ego szyje bez różnicy mundurów; wcześniej wojenną Północ pokazuje odyseja Jarrego, ochotnika Biednej Pierdolonej Piechoty. W szturmie na zamek Stygga giną Milva, Cahir, Angoulême i Regis, Ciri zabija Bonharta, Geralt Vilgefortza, a Emhyr var Emreis, ujawniony jako Duny, daruje wszystkim życie i odjeżdża. Pokój cintryjski kończy wojnę ślubem cesarza z fałszywą Cirillą i nowymi krzywdami zapisanymi w traktatach. Wiosną Ciri spłaca długi wdzięczności, Jaskier cudem unika szafotu w Beauclair, a przed lożą w Montecalvo głos Filippy pozwala dziewczynie pojechać na umówione spotkanie. W Rivii, dokąd zjeżdżają wszyscy, wybucha pogrom: Geralt, który właśnie ogłosił koniec wiedźmiństwa, staje w obronie mordowanych i pada od trójzębnych wideł, Triss gradobiciem zatrzymuje rzeź, a Ciri odpływa z konającymi Geraltem i Yennefer łodzią we mgłę, z której wiedźmin budzi się żywy w sadzie nieznanego świata. Opowieść kończy się tam, gdzie się zaczęła: nad jeziorem, gdzie Ciri rusza z Galahadem ku Kamelotowi, dłoń w dłoni, wprost w zachodzące słońce.
Rozdziały
Wejdź w dowolny rozdział, by odświeżyć szczegóły.
→2r. 53Rozdział drugiNOWA POSTAĆ: CondwiramursNa wyspę pośrodku mglistego jeziora, na którą zaprasza się wyłącznie nielicznych wybrańców, płynie łodzią młoda adeptka, a wiosłuje jej gbur, który zamiast mówić, burczy. Gospodyni wyspy poświęciła życie pewnej sławnej opowieści i podejrzewa, że wszyscy znają ją źle. Praca, jaka czeka adeptkę, nie przypomina niczego, czego uczą w akademii, choć bardzo przypomina wędkarstwo, bo zarzuca się w niej przynętę i czeka, co weźmie. Tyle że nie łowi się ryb, lecz sny. Rozdział drugi.
→3r. 54Rozdział trzeciNOWA POSTAĆ: Anna HenriettaBohaterowie, którzy od wielu tygodni nie mieli czasu na nic prócz pościgu i ucieczki, trafiają do krainy, w której czas płynie inaczej. Najważniejsze są tu wino i tradycja, rycerze składają fantazyjne śluby, a na zamku co wieczór trwa bal albo uczta. Wjechać tam łatwo. Wyjechać znacznie trudniej, bo góry i zima robią swoje. A najtrudniej odpowiedzieć sobie uczciwie na pytanie, czy naprawdę chce się wyjeżdżać. Rozdział trzeci.
→4r. 55Rozdział czwartyPrzy okrągłym stole dziesięć kobiet słucha relacji z pewnej zimy. Opowiadająca zapewnia, że wszystko miała pod kontrolą, choć słuchaczki szybko wychwytują momenty, w których głos jej się łamie. Tymczasem wiedźmin jedzie na kolejny, z pozoru rutynowy kontrakt do lochów pod winnicą. To, co tam znajdzie, nie będzie potworem, a to, co usłyszy, poderwie całą drużynę na nogi w godzinę. Rozdział czwarty.
→5r. 56Rozdział piątyNOWA POSTAĆ: Eredin Bréacc GlasZa ostatnimi drzwiami czarnej wieży była wiosna, jezioro i gospodarze, którzy witają przybyłą jak gościa wyczekiwanego od bardzo dawna. Szybko się okaże, że od jeziora nie sposób się oddalić, a za gościnę wyznaczono cenę, o której gość nie chce nawet słyszeć. Gra toczy się na uprzejmości, szachy i bańki mydlane, ale stawką jest wolność. Rozdział piąty.
→6r. 57Rozdział szóstyNOWA POSTAĆ: Julia AbatemarcoWojna ściąga na gościńce wszystkich, rekrutów z poboru i ochotników z porywu serca, a wśród nich także takich, którym mundur ma posłużyć do czegoś zupełnie innego. Pewien młody wędrowiec z listem pożegnalnym zostawionym za sobą przekona się, że na wojennych drogach najtrudniej rozpoznać, kto jest kim i co komu pisane. Rozdział szósty.
→7r. 58Rozdział siódmyKto ma władzę nad czasem i przestrzenią, wcale nie musi umieć z niej korzystać. Droga do domu okazuje się żeglugą po bezkresnym archipelagu, na którym łatwo o pomyłkę, a jeszcze łatwiej o spotkanie, którego nikt by sobie nie życzył. Dobrze jest wtedy usłyszeć we mgle czyjeś wołanie. Rozdział siódmy.
→8r. 59Rozdział ósmyNOWA POSTAĆ: Milo VanderbeckO niektórych dniach uczą się potem na pamięć kadeci w szkołach i adeptki w akademiach, piszą o nich kronikarze i spierają się historycy. Ale nim dzień stanie się datą, musi go najpierw przeżyć żołnierz w szyku, goniec z rozkazem i chirurg przy stole, na którym kończą się wszystkie wielkie słowa. Rozdział ósmy.
→9r. 60Rozdział dziewiątyWszystkie drogi tej opowieści, te jechane stępa i te przebyte skokiem przez miejsca i czasy, schodzą się wreszcie w jednym punkcie. Nad czarnym górskim jeziorem czekają już wszyscy, którzy czekać mieli, a rachunki, odkładane przez całą sagę, zostaną wystawione co do grosza. Rozdział dziewiąty.
→10r. 61Rozdział dziesiątyPrzy ognisku pod dziką przełęczą trzej wędrowcy, którym nie po drodze z nowym porządkiem świata, wspominają rok, w którym ten porządek ustalano. Zwycięzcy liczą zyski, przegrani płacą rachunki, a na wielkim jarmarku pokoju wszystko ma swoją cenę. Rozdział dziesiąty.
→11r. 62Rozdział jedenastyWiosna po wielkiej wojnie należy do dróg. Pędzą nimi jeźdźcy, których ludzie biorą za zjawy, stare rachunki czekają na spłatę, a o przyszłości tych, co przeżyli, chcą decydować możni tego świata. Rozdział jedenasty.
→12r. 63Rozdział dwunastyWszystkie drogi tej opowieści schodzą się w Rivii nad jeziorem Loc Eskalott. Przy stole u starych przyjaciół płyną opowieści o tym, co było, a czerwcowe słońce obiecuje spokój, na który po wielkiej wojnie czekają wszyscy. Ostatni rozdział sagi.
→Stan na koniec tomu
Gdzie kto został, gdy opada kurz. Odblokowuje się po przeczytaniu tomu.
Geralt i Yennefer są razem w sadzie pod ciężkimi od jabłek gałęziami, w miejscu, którego położenia nie zna nikt, z nimi włącznie; bajka opowie potem o weselisku i o życiu szczęśliwym, ale bardzo krótkim, lecz któż by dawał wiarę bajkom. Ciri jedzie u boku Galahada ku Kamelotowi, w świecie króla Artura, pewna, że i tam znajdzie się zajęcie dla wiedźminki. W Rivii zostali Jaskier, Triss, Yarpen Zigrin i Zoltan Chivay, nad którymi unosi się mgła znad Loc Eskalott i słowa: coś się skończyło, coś się zaczyna. W Nilfgaardzie panuje Emhyr z cesarzową, którą świat zna jako Cirillę z Cintry, podczas gdy prawdziwa Ciri tej roli nie przyjęła i odeszła ze świata. Loża w Montecalvo czeka na odpowiedź, której nie usłyszy, i na osądzenie Yennefer, której nie osądzi. W Cintrze zaczyna się zaraza, na Północy odbudowują mosty i liczą wisielców, a legenda o wiedźminie i wiedźmince zaczyna żyć własnym życiem: z wersjami, przekłamaniami, akwarelami i bajkami, które będą się kończyć tak, jak chcą bajarze.
Ihuarraquax📍 miejsce nieznane
Geralt z Rivii📍 miejsce nieznane
Jaskier📍 Rivia
Yennefer z Vengerbergu📍 miejsce nieznane
Ciri📍 miejsce nieznane
Yarpen Zigrin📍 Rivia
Zoltan Chivay📍 Rivia
Triss Merigold📍 RiviaChcesz mieć „Pani Jeziora” pod ręką? Tom jest dostępny w księgarniach: papier, e-book i audiobook.