Fałszywa Cirilla

Jasnowłosa dziewczyna z Darn Rowan, która musi być Cirillą Fioną, choć wie, że jest tylko falsyfikatem.

ŻyjeOstatnio widziana/y: Cintra

Pierwsze pojawienie

Rozdział 31 · Rozdział piąty

Występuje w

3 rozdziałach

Odwiedzone miejsca

Relacje

2 poznane

Pokaż trasę na mapie

Kim jest

Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.

Sobowtórka Ciri: jasnowłosa, zielonooka dziewczyna łudząco podobna do lwiątka z Cintry, przedstawiona cesarzowi Emhyrowi jako odnaleziona Cirilla, królowa Cintry. W istocie to fałszywka podstawiona przez wywiad, tajemnica stanu Cesarstwa. Wychowywana pod okiem hrabiny Stelli Congreve w Darn Rowan, z przestraszonej dziewczynki wyrasta na osobę o dwornych manierach i cichej, twardej odwadze; jej prawdziwego imienia opowieść nie zdradza.

Biografia

Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.

Tom IV · od rozdziału 31

Audiencja w Loc Grim

Przedstawiona cesarzowi na audiencji w letnim pałacu Loc Grim jako odnaleziona królowa Cintry. Przerażona princessa myli dworski protokół, a Emhyr, który rozpoznałby prawdziwą Ciri „na końcu świata i w ciemnościach piekieł", każe odesłać ją do Darn Rowan i uczynić z fałszywki tajemnicę stanu.

Tom VII · od rozdziału 53

Proś, o co chcesz

Podczas cesarskiej wizyty w Darn Rowan dziewczyna, ubrana i uczesana wedle gustu cesarza, słyszy od Emhyra przeprosiny za to, że ją oszukano i wykorzystano, oraz obietnicę spełnienia każdej prośby. Wybiera pozostanie w Darn Rowan przy pani Stelli, a cesarz nie mówi na głos tego, co myśli: że właśnie wybierając coś takiego, popełnia się najstraszliwsze pomyłki.

Tom VII · od rozdziału 61

Biedna racja stanu

Przywieziona przez Stellę Congreve do stolicy, spaceruje z cesarzem po pałacowym parku. Przy rzeźbie pelikana karmiącego pisklęta krwią z rozdartej piersi rozpoznaje alegorię poświęcenia i wielkiej miłości; zapytana o imię, odpowiada „Cirilla Fiona", a potem wyznaje cicho, że żałuje, iż nią nie jest, bo sama czuje się falsyfikatem niegodnym niczego. Jej odwaga i szczerość sprawiają, że Emhyr postanawia nie pozwolić Vattierowi zamordować „tego dziecka" i widzi już tylko jedno honorowe rozwiązanie sprawy Cintry. Ostrzega dziewczynę, że to, co widzi przed sobą, to płomień; mała ćma odpowiada, że wie. Po ślubie z cesarzem jej portret w białej sukni z zielonymi rękawkami zawisa w galerii władców Cintry z podpisem „Cirilla Fiona Elen Riannon, królowa Cintry i cesarzowa Nilfgaardu".

Kluczowe momenty

Każdy prowadzi do streszczenia rozdziału, w którym się wydarzył.

r. 61Ślub cesarza: Sprawa sukcesji Cintry, której królowie przy okrągłym stole bali się dotknąć, rozwiązuje się ponad ich głowami: Emhyr var Emreis żeni się z jasnowłosą dziewczyną z Darn Rowan, którą świat zna jako Cirillę z Cintry. Decyzja zapada podczas spaceru po pałacowym parku, przy rzeźbie pelikana rozdzierającego pierś dla piskląt: cesarz, poruszony odwagą dziewczyny, która sama nazywa siebie falsyfikatem niegodnym niczego, postanawia nie pozwolić Vattierowi zamordować „tego dziecka" i wybiera jedyne, jak uznaje, sensowne i honorowe rozwiązanie. Nie wiem, czy będę zdolny cię pokochać, mówi, obejmując płaczącą narzeczoną. Moja ty mała, biedna racjo stanu. W galerii władców Cintry, za Calanthe i Pavettą, zawisa portret szczupłej dziewczyny o smutnym spojrzeniu, podpisany „Cirilla Fiona Elen Riannon, królowa Cintry i cesarzowa Nilfgaardu"; Dijkstra myśli przy nim o czarodziejkach, Esterad Thyssen o tym, że to nie ta, którą widywał w snach, a dzwony biją dziwnie żałobnie.