Stella Congreve

Hrabina Liddertal, dworska profesjonalistka, której powierzono zrobienie królowej z niezgrabnej dziewczyny z Północy.

ŻyjeOstatnio widziana/y: Miasto Złotych Wież

Pierwsze pojawienie

Rozdział 31 · Rozdział piąty

Występuje w

3 rozdziałach

Odwiedzone miejsca

Relacje

1 poznane

Pokaż trasę na mapie

Kim jest

Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.

Wysoka i dostojna hrabina Liddertal, dama nilfgaardzkiego dworu. Zawodowa opiekunka i wychowawczyni: umie prowadzić podopieczną przez salę tronową, nie okazując po sobie ani zdziwienia, ani przerażenia, choćby czuła jedno i drugie. Zna Emhyra na tyle dobrze, by rozpoznawać jego uśmiechy i wiedzieć, kiedy zwiastują spadające głowy.

Biografia

Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.

Tom IV · od rozdziału 31

Zrobię z niej królową

Stella dostaje pod opiekę przywiezioną z Północy jasnowłosą dziewczynę, którą herold przedstawia jako Cirillę z Cintry, i prowadzi ją przez salę tronową w Loc Grim, myśląc trzeźwo: nieładna, chuderlawa, niezgrabna, ale rozkaz to rozkaz, zrobi z niej piękność i królową. Gdy podopieczna potyka się po raz drugi, a na wargach cesarza tańczy znajomy uśmieszek, hrabina martwieje z przerażenia, bo wie, że coś jest bardzo nie tak i że polecą głowy. Po audiencji przestaje rozumieć cokolwiek: cesarz odsyła dziewczynę do zamku Darn Rowan na końcu świata, gdzie sam nigdy nie bywa, a przecież dla niej odprawił z dworu swoją faworytę.

Tom V · od rozdziału 38

Kosmyk z Darn Rowan

Jako opiekunka izolowanej w Darn Rowan „królewny Cintry" hrabina spłaca dawne długi wdzięczności wobec Fringilli Vigo: dostarcza jej bez pytań kosmyk włosów swojej podopiecznej, dzięki któremu czarodziejki dowodzą, że dziewczyna z Darn Rowan i dziecko z kosmyka Emhyra to dwie różne osoby.

Tom VII · od rozdziału 53

Naprawdę dobra robota

Przez pół roku w Darn Rowan Stella dokonuje tego, co obiecała sobie w sali tronowej: przekształca niezgrabne kaczątko w małą arystokratkę, której maniery chwali sam wizytujący zamek cesarz. Pochwałę hrabina przyjmuje z gracją, ale gdy słyszy, że racja stanu może wymusić na cesarzu bardzo różne rzeczy, upomina się o podopieczną wprost: to dziecko nie jest niczemu winne. Wychowanka odpłaca jej najpiękniej, jak umie: poproszona przez cesarza o dowolne życzenie, wybiera pozostanie w Darn Rowan, u pani Stelli, u której pierwszy raz w życiu zaznała domu, ciepła i dobroci.

Tom VII · od rozdziału 61

Suknia wedle cesarskiego gustu

Stella przywozi swoją wychowanicę do stolicy i przedstawia ją cesarzowi wystrojoną dokładnie wedle jego gustu, w białej sukni z zielonymi rękawkami, którą Emhyr skomplementował kiedyś w Darn Rowan. Podczas spaceru pary po parku zostaje z tyłu, a jej „dobra szkoła" owocuje: dziewczyna zachowuje się z dworną godnością, choć cesarz szybko poznaje, że jej odwaga to nie wyuczona etykieta, lecz natura. Gdy Emhyr żartem grozi hrabinie niełaską za łzy wychowanicy, zaraz uspokaja dziewczynę, że pani Stelli nigdy nic nie groziło.

Kluczowe momenty

Każdy prowadzi do streszczenia rozdziału, w którym się wydarzył.

r. 31Fałszywa Cirilla na dworze Emhyra: W sali tronowej Loc Grim herold ogłasza pełną tytulaturę Cirilli z Cintry, a Emhyr uroczyście wita jasnowłosą dziewczynę z Północy, nadaje jej tytuł princessy Rowan i Ymlac i odsyła ją do odległego zamku Darn Rowan. Prawda pada za zamkniętymi drzwiami biblioteki: do twierdzy Nastrog przywieźli ją nie Vilgefortz, nie Rience i nie graf Cahir, którzy gwarantowali schwytanie Cirilli na Thanedd, lecz nieznany człowiek i półelf, a sama dziewczyna jest podstawioną fałszywką. Cesarz obejmuje prawdę tajemnicą stanu i uruchamia machinę: astrolog Xarthisius ma astromancją namierzyć zaginioną, Vattier de Rideaux ma ująć Rience'a i Cahira i dostarczyć ich na tortury do Darn Ruach, a Stefan Skellen ma sformować specjalny oddział i wziąć szturmem kryjówkę Vilgefortza, w której zdaniem cesarza przebywa prawdziwa Ciri: jej nie może spaść włos z głowy, Vilgefortzowi i każdemu magowi przy nim głowa ma spaść raz na zawsze. Emhyr kończy słowami, które mówią więcej, niż dwór może zrozumieć: prawdziwą Ciri rozpozna na końcu świata i w ciemnościach piekieł.r. 53Łaska w Darn Rowan: Na dziesięć dni przed wznowieniem ofensywy na Północy Emhyr odwiedza zamek Darn Rowan, gdzie Stella Congreve wychowała dziewczynę ogłoszoną w Loc Grim Cirillą z Cintry, a mistrz Robin Anderida maluje jej portret. Vattier melduje, że schwytanie Vilgefortza i sprowadzenie prawdziwej Cirilli to kwestia dni, więc z sobowtórem racja stanu każe „coś zrobić". A jednak w rozmowie sam na sam cesarz, poruszony wyznaniem dziewczyny, że jej własne imię jest nijakie i w sam raz dla kogoś, kto jest nikim, wyznaje jej, że została porwana bez jego rozkazu, prosi o wybaczenie i daje słowo, że nie spotka jej już żadna krzywda. Poproszona o dowolne życzenie, dziewczyna nie wybiera powrotu do domu, lecz pozostanie w Darn Rowan, u pani Stelli: wybiera dom, ciepło i serce. Cesarz dotrzymuje słowa, choć w duchu myśli, że właśnie przy takich wyborach popełnia się najstraszliwsze pomyłki, i czegoś, może dalekiego wspomnienia, nie wypowiada na głos.r. 61Ślub cesarza: Sprawa sukcesji Cintry, której królowie przy okrągłym stole bali się dotknąć, rozwiązuje się ponad ich głowami: Emhyr var Emreis żeni się z jasnowłosą dziewczyną z Darn Rowan, którą świat zna jako Cirillę z Cintry. Decyzja zapada podczas spaceru po pałacowym parku, przy rzeźbie pelikana rozdzierającego pierś dla piskląt: cesarz, poruszony odwagą dziewczyny, która sama nazywa siebie falsyfikatem niegodnym niczego, postanawia nie pozwolić Vattierowi zamordować „tego dziecka" i wybiera jedyne, jak uznaje, sensowne i honorowe rozwiązanie. Nie wiem, czy będę zdolny cię pokochać, mówi, obejmując płaczącą narzeczoną. Moja ty mała, biedna racjo stanu. W galerii władców Cintry, za Calanthe i Pavettą, zawisa portret szczupłej dziewczyny o smutnym spojrzeniu, podpisany „Cirilla Fiona Elen Riannon, królowa Cintry i cesarzowa Nilfgaardu"; Dijkstra myśli przy nim o czarodziejkach, Esterad Thyssen o tym, że to nie ta, którą widywał w snach, a dzwony biją dziwnie żałobnie.