Novosad

Szpakowaty zbójca z hanzy Słowika, który w kopalni „Rialto" źle policzył, że pięciu to znacznie więcej niż troje.

Nie żyje · r. 46Ostatnio widziana/y: Belhaven

Pierwsze pojawienie

Rozdział 46 · Rozdział szósty

Występuje w

1 rozdziałach

Odwiedzone miejsca

Relacje

0 poznane

Pokaż trasę na mapie

Kim jest

Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.

Długowłosy, szpakowaty bandyta w wilczurze, jeden z ludzi Słowika objeżdżających rudokopy wokół Belhaven po haracz. Z kulbaki nie zsiada, lecz zeskakuje, zamaszyście przerzucając nogę nad końskim łbem; mówi jadowitym, sarkastycznym tonem człowieka przywykłego, że to jego się boją.

Biografia

Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.

Tom VI · od rozdziału 46

Zła arytmetyka

Novosad przyjeżdża z czterema kamratami ściągnąć haracz z kopalni „Rialto" i rozpoznaje Angoulême, o której plotka głosiła, że skończyła na palu u Jednookiego Fulka. Wysłuchawszy jej opowieści o zabiciu wiedźmina i żądania drugiej raty od półelfa, wpada na lepszy koncept: dostawi dziewczynę Słowikowi w pętach, a ten sam z nią wszystko obgada i ureguluje. Gdy wyciąga rękę, by wziąć ją za kark, Geralt podstawia mu pod nos sihill. Novosad liczy szable, wychodzi mu, że pięciu to znacznie więcej niż troje, i z okrzykiem „bij, zabij" rzuca się na wiedźmina. Ginie od cięcia na odlew w skroń, zanim jeszcze zdąży upaść, a cała walka jego piątki z trójką przybyszów trwa pięć uderzeń serca.

Kluczowe momenty

Każdy prowadzi do streszczenia rozdziału, w którym się wydarzył.

r. 46Zasadzka w kopalni „Rialto": Trop czerwonego błota z rudokopów wokół Belhaven prowadzi Geralta, Cahira i Angoulême do kopalni „Rialto". Po drodze trójka wycina piątkę haraczników Słowika z Novosadem i Yirrelem na czele, a mistyfikacja Angoulême, jakoby to oni zabili wiedźmina i należała im się druga rata za kontrakt, wywabia z magazynu samego zleceniodawcę. Półelf Schirrú przyjmuje jako dowód wiedźmiński medalion, po czym odsłania karty: rozpoznał Geralta od pierwszego rzutu oka, bo dokładnie mu go opisano, a przysłano go, by z wiedźminem skończył. Z nożem na gardle Angoulême doczekuje przybycia wspólników: skorumpowanego kapitana nilfgaardzkiej kawalerii, który w trybie doraźnym skazuje trójkę na śmierć, i Słowika, cesarskiego już „dowódcy kompanii ochrony górnictwa", który dla zbiegłej z jego hanzy dziewczyny każe ciosać pal. Schirrú zdąża jeszcze pochwalić się, że to on z rozkazu mistrza Vilgefortza zamordował w Dorian Codringhera i Fenna, i obiecuje Geraltowi śmierć w smole, gdy na kopalnię spadają bomby zapalające i strzały partyzantów z Wolnych Stoków. W ognistym pandemonium ginie kapitan, Angoulême rozwala Słowikowi policzek niemal do zębów, a trójka wyrywa się z okrążenia. Cenę ucieczki płaci Cahir, oskalpowany rzuconym toporkiem, oraz Geralt, którego medalion z głową wilka zostaje w kieszeni Schirrú.