Sigrdrifa

Sigrdrifa widzi ze schodów Kaer Trolde, jak Yennefer, nie żałując drogiej sukni, na kolanach ratuje roniącą brzemienną kobietę, i od tej chwili nie daje już ucha opowieściom o nieczułych czarodziejkach. Gdy Yennefer przybywa na Hindarsfjall prosić o święty brylant Brisingamen do budowy megaskopu, kapłanka odmawia wprost (naszyjnik jest trwale spojony z posągiem bogini), ale zaprasza czarodziejkę na wieczorne modły w intencji Ciri, którą znała i lubiła. Po nocy, w czasie której Yennefer przechodzi przez trans, Sigrdrifa znajduje Brisingamen leżący u stóp posągu i nazywa to łaską bogini. Odtąd sprzyja czarodziejce całym sercem: gości ją z warsztatem w świątyni i mimowolnie podsłuchuje megaskopowe rozmowy, z których zapamiętuje mowę o Vilgefortzu, o elfach i Wiedzących, o portalach, o Głębi Sedny i o dwóch wieżach, Mewy i Jaskółki. Po zaginięciu Yennefer wyznaje to wszystko ze spuszczoną głową jarlowi, zastrzegając, że poza nim nie dowie się od niej niczego ani przyjaciel w pogawędce, ani wróg na torturach.