Baron de Peyrac-Peyran

Byczogłowy baron z Toussaint, który w środku pobojowiska rozpoznaje w Jaskrze wicehrabiego Juliana i nie przyjmuje żadnych wymówek od zaproszenia na zamek Beauclair.

Żyje

Pierwsze pojawienie

Rozdział 47 · Rozdział siódmy

Występuje w

1 rozdziałach

Odwiedzone miejsca

Relacje

0 poznane

Pokaż trasę na mapie

Kim jest

Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.

Błędny rycerz z Toussaint, noszący na tarczy czarną byczą głowę na srebrnym polu, choć zdaniem Geralta chwilami bardziej przystawałaby mu barania. Dowodzi grupą rycerzy patrolujących okolice lasu Myrkvid, mówi dwornie i brzękliwie, co drugie zdanie okraszając „na honor", a kompaktatów zawartych przez księżnę z druidami przestrzega co do litery, nawet gdy za strumień graniczny uciekają mordercy.

Biografia

Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.

Tom VI · od rozdziału 47

Wicehrabia Julian we własnej osobie

Po rozgromieniu bandytów w Caed Myrkvid baron najpierw omal nie wiesza Geralta i Milvy jako grasantów, a po poręczeniu Rycerza Szachownicy rozpoznaje w Jaskrze wicehrabiego Juliana i oznajmia, że ucieszy się księżna pani Anarietta. Zabiera poetę do zamku Beauclair, nie dając ucha żadnym wymówkom, a na osłodę wyjawia mu, że groźny dla barda książę Rajmund zmarł dwa lata wcześniej na apopleksję. Pościgu za zbiegłymi za strumień bandytami odmawia: tamta część lasu to nietykalne sanktuarium druidów, a rycerze dali słowo.

Kluczowe momenty

Każdy prowadzi do streszczenia rozdziału, w którym się wydarzył.

r. 47Rzeź w Caed Myrkvid: Ścigająca kompanię banda Słowika i Schirrú wdziera się do świętego lasu Caed Myrkvid, morduje pielgrzymów i druidów i szturmuje osiedle przy wielkim dębie, gdzie bronią się Milva, Jaskier i Angoulême. Ostrzeżony wizją Geralt przybywa na pukaczu i tnie grasantów od skraju lasu, u boku Rycerza Szachownicy, z którym ratują sobie wzajemnie życie; rozstrzyga szarża błędnego rycerstwa Toussaint, choć bełt z gabriela urywa wiedźminowi ucho. Niedobitki ze Słowikiem i Schirrú zbiegają za graniczny strumień, do nietykalnego sanktuarium, gdzie rycerzom wejść nie wolno; ruszający za nimi Geralt, Milva i Angoulême wpadają w konary dębopotworów i trafiają przed oblicze flaminiki razem ze schwytanymi bandytami. Druidka, głucha na prośby o świadka koronnego, każe spalić schwytanych żywcem w Wiklinowej Babie: w ogniu giną Słowik i Schirrú, a wraz z półelfem jedyny trop do jego mocodawcy i wiedźmiński medalion z głową wilka, który topi się w żarze. Milva wychodzi z bitwy z połamanymi żebrami, a baron de Peyrac-Peyran rozpoznaje w Jaskrze wicehrabiego Juliana i zabiera go do zamku Beauclair.