Cyprian Fripp Młodszy

Gemmerczyk z hanzy Puszczyka: młodszy z braci Frippów, słynących z sadystycznych skłonności.

Nie żyje · r. 50Ostatnio widziana/y: Dun Dâre

Pierwsze pojawienie

Rozdział 44 · Rozdział czwarty

Występuje w

2 rozdziałach

Odwiedzone miejsca

Relacje

0 poznane

Pokaż trasę na mapie

Kim jest

Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.

Gemmerczyk z oddziału Skellena. Obaj bracia Frippowie słynęli z sadystycznych skłonności; starszego z nich stracono, a koroner był przy egzekucji. Młodszy zna się na ludziach swojego fachu i wie na przykład, że Bonhart nigdy nie łamał raz danego słowa.

Biografia

Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.

Tom VI · od rozdziału 44

W grupie Neratina

Fripp jedzie w grupie wysłanej szesnastego września do Fano. W drodze, słuchając domysłów o Bonharcie, zauważa rzecz najciekawszą: łowca z raz danego słowa nigdy nie kłamał, tym dziwniejsze więc, że nagle zaczął. U Esterhazy'ego jego dłoń pełznie ku rękojeści, gdy miecznik każe grupie się wynosić.

Tom VI · od rozdziału 50

Mamy cię, Falka

W Goworożcu Fripp proponuje wziąć skazaną dziewczynę „na sianko", zostaje pogoniony przez Silifanta i idzie świętować Równonoc przy pieczonym baranie; podczas ucieczki na widok losu Turenta umyka jej z drogi między chałupy. Pięć tygodni później dowodzi czwórką czatującą w karczmie pod Dun Dâre: to on wpada na pomysł napaści na zagrodę kowala w noc Saovine i on pierwszy poznaje karą klacz za błoną okna. Pewny, że mróz i głód wygnały Falkę prosto w ich ręce, na złoto Puszczyka i Rience'a, wita ją słowami „mamy cię". W rzezi, która trwa kilkadziesiąt uderzeń serca, dziewczyna odrąbuje mu wspartą o blat stołu dłoń; osunięty w kałużę własnej krwi Fripp wyje jak wilk, cichnie, przytomnie woła matkę i umiera.

Kluczowe momenty

Każdy prowadzi do streszczenia rozdziału, w którym się wydarzył.

r. 50Rzeź w karczmie pod Dun Dâre: W wilię Saovine do karczmy na rozstajach za wysiółkiem Dun Dâre wchodzi szczupła postać w kubraku z piżmaczych skórek. Kwaterująca tam od dwóch tygodni czwórka z hanzy Skellena, Cyprian Fripp Młodszy, Dede Vargas, Rispat La Pointe i Yuz Jannowitz, zostawiona we wsi jako zasadzka na ściganą dziewczynę, ma już na sumieniu sołtysa i chłopa, którzy stanęli w obronie miejscowych dziewek, a tego wieczoru planuje napaść na zagrodę kowala. Na okrzyk „mamy cię, Falka" przybyła odpowiada, że się ich spodziewała, odsłania oszpeconą twarz z oczami umalowanymi sadzą i przedstawia się: nie jestem Falką, jestem Ciri z Kaer Morhen, jestem wiedźminką, przyszłam tu, by zabijać. W kilkadziesiąt uderzeń serca kładzie całą czwórkę, przechodząc przez ich zastawy jak szary dym. Przerażonemu karczmarzowi mówi, że zabija potwory, i w jej własnym głosie pojawia się przy tych słowach zdziwienie i wahanie. Stary dziad, który przeżył rzeź pod stołem, poznaje w niej wiedźmę z własnej opowieści wigilijnej: tę, która jedzie nocą na karej klaczy, a kto ją spotka, nie odejmie się śmierci. Masz rację, odpowiada dziewczyna. Wieść o tej nocy sprawi, że z nadnaturalnych okoliczności ucieczki z Goworożca nie będzie się już śmiał nikt z hanzy.