Melfi

To Melfi ratuje Jarrego na mostku, rozpoznając w napadniętym przez bandę Szczupaka „znajomka z Ellander", i to on najdłużej broni bandy przed oczywistością, powtarzając, że zasadzki i łakome spojrzenia to tylko niewinne żarty. W Wyzimie znika razem z hałastrą, ale wraca: pijany w sztok, bo piło się na pohybel Nilfgaardowi, i dumny z własnej przenikliwości wyjawia Jarremu, że Szczupak przyszedł ukraść konie i uniformy, by iść na zbój w żołnierskim przebraniu, i że pociągnął za sobą Miltona i Ograbka. Sam Melfi zdążył się jednak uczciwie zaciągnąć i dostaje przydział w to samo miejsce co Jarre, na południowy kraniec miasta, do Biednej Pierdolonej Piechoty, więc na majdan z wiechciami siana i słomy u nóg rekrutów wkraczają już jako towarzysze broni.