Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.
Oficer dowodzący brygadą „Nauzicaa", elitarną jednostką nilfgaardzkiej kawalerii zwaną od znaków Trupimi Główkami. W sztabie Coehoorna reprezentuje niecierpliwość: nerwy zdradzają go przed bitwą, bo jego brygada ma czekać w odwodzie, a gdy front wroga zaczyna pękać, zaciera ręce i nalega, by dorżnąć.
Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.
Pod Brenną van Lo dwakroć namawia marszałka do rzucenia odwodu na pękający styk królewskich linii; Coehoorn najpierw posyła tam elfów Faoiltiarny, a „Nauzicai" każe stać. Gdy wreszcie pada rozkaz i brygada rusza w bój poprawiać po elfach, na jej drodze staje wyzimska piechota Bronibora; w kronikarskim bilansie klęski van Lo zostaje wymieniony wśród wodzów, którzy polegli, poszli w niewolę albo przepadli bez wieści. Niedobitki „Nauzicai", zbite w najeżone ostrzami kolisko, osłaniają potem ucieczkę marszałka.