Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.
Najmłodszy syn barona Anzelma Aubry'ego, dowódcy chorągwi; siedemnastolatek w randze korneta, fligeladiutant konetabla Natalisa. Dosiada Chiquity, klaczy zgrabnej i rączej niby łania, i w całej swej siedemnastoletniej naiwności wierzy, że misja łącznika to dziesięć minut drogi tam i z powrotem.
Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.
Wysłany w bitwie z rozkazem odwrotu dla Barclaya Elsa i Adama Pangratta, kornet wjeżdża prosto w pęknięty front nad Złotym Stawem; życie ratuje mu najpierw jeleni sus Chiquity, potem Julia Abatemarco, która zabiera go szarżą do okrążonego czworoboku. Tam chłopak pojmuje, jak niewiele znaczy dowieziony przez niego rozkaz, i słyszy od Elsa, że to nie on przybył za późno, lecz Nilfgaard za wcześnie. W marszu czworoboku ku Złotemu Stawowi zostaje wyniesiony przed linię pawęży, rąbie jak opętany i ginie zwalony z kulbaki pod kopyta koni: strachu zdążył najeść się po gardło, bólu zakosztować już nie. Jego ojciec, baron Anzelm, pada tego samego dnia; zwłoki dowódcy chorągwi w szczelnej zbroi przynoszą do lazaretu, skąd odprawia je Shani, bo lazaret to nie kostnica.