Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.
Zarośnięty chłop z włosami po brwi, jeden ze zbiegów koczujących w obozie nad Chotlą, uczestnik chłopskiej wyprawy na wampira. Wobec obcych podejrzliwy i zaczepny, o kobietach wypowiada się tak, jak go nauczono: białogłowie miejsce przy garnkach. Krewni zamyślali go właśnie żenić.
Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.
Na Fen Carn Chodak od początku węszy w kompanii podejrzaną szajkę i żąda wydania karego konia, a gdy Milva odmawia, oświadcza, że do objazdu żalnika trzeba junaka, jej zaś miejsce przy garnkach, przydać się mogą najwyżej łzy dziewicze, a na dziewicę mu nie wygląda. Dwa ciosy łuczniczki kończą przemowę: Chodak pada, uderzając potylicą o menhir, a Regis stwierdza lekkie wstrząśnienie mózgu i każe wieźć go do obozu w kołysce między końmi. Wedle krewnych, którzy przychodzą potem upominać się o główszczyznę, poszkodowany jest kołowaty, dnia od nocy nie odróżnia i prawi sztorcem postawionej hołobli, że kraśna z niej dziewka.