👁 Czytasz bez zakładki: widzisz pełną kartę postaci, więc możemy zdradzić Ci dalszą fabułę.Jak działa ochrona przed spoilerami?Jak działa ochrona?
Opis ogólny, bez zdradzania fabuły.
Czarodziejka uzdrowicielka, której specjalnością są afrodyzjaki. Włosy, wbrew pozorom, ma nie rude, lecz farbowane na płomienną rudość; nosi białą spódnicę i przezroczystą bluzeczkę z białej żorżety, której przemyślnie rozmieszczone aplikacje zakrywają i odsłaniają naprzemiennie, do tego perły okręcone wokół szyi jak obroża i diademik. Według Filippy Eilhart to jedna z niewielu osób na czarodziejskich zjazdach, które nie szpiegują dla nikogo, bo polityka nie interesuje jej wcale; interesuje ją co innego, o czym plotki mówią wprost: nimfomanka.
Przeglądasz bez zakładki, więc widzisz pełną opublikowaną biografię.
Na bankiecie w Aretuzie Marti plotkuje z Sabriną Glevissig w Starszej Mowie o Geralcie i Yennefer (skoro urok nie trzyma się wiedźminów, to musi być miłość, a miłość jest ślepa) i rozważa uwiedzenie wiedźmina, deklarując, że dałaby mu nawet na jeżu. Później dołącza do rozmowy z Keirą Metz, wypytuje, z kim koleżanka planuje nocną ciążę, i złośliwie demaskuje Geralta: widziała niedawno, jak udawał, że ma kiepski słuch i nie zna Starszej Mowy.
W noc puczu spiskowcy przypominają sobie o jedynej uzdrowicielce na wyspie dopiero, gdy Gedymdeith kona: wezwana za późno, Marti nie jest już w stanie uratować starca, a na pytanie „dlaczego" dostaje od Sabriny w twarz. Zapłakana we wnęce okna opustoszałej Aretuzy wskazuje Geraltowi najkrótszą drogę do Garstangu, potem sama wspina się za nim i pod ostrzałem wyciąga Dorregarayowi strzałę z przebitego płuca. Gdy Carduin, odmówiwszy teleportowania rannego (za blisko emanującego Portalu Lary), ucieka ratować własną skórę, Marti zostaje przy Dorregarayu sama.