Opis ogólny — bez zdradzania fabuły.
Czarodziej tytułujący się Mistrzem Arkanów Magicznych z Oxenfurtu; nosi kobaltowoniebieski, szamerowany złotem płaszcz i przemawia dźwięcznie, choć niegłośno, z dyplomatyczną ogładą. O poezji mówi z galanterią — „jeśli pieśń mówi, że się kochali, to tak było i miłość ta przetrwa wieki; taka jest moc poezji" — ale wie więcej, niż mówi: zagadnięty o imię trzeciej czarodziejki wykutej na pomniku Wzgórza, uśmiecha się tylko i milczy.
Przeglądasz bez zakładki — widzisz pełną opublikowaną biografię.
To Radcliffe w imieniu ponad setki słuchaczy dziękuje Jaskrowi za występ pod dębem Bleobherisem. W dyskusji o drugiej bitwie o Sodden chłodno przypomina, że najeźdźcę zatrzymała nie tylko zgoda królestw — czarodzieje na Wzgórzu przelali krew za wspólną sprawę — a wyliczankę plotek o poległych czarodziejkach kwituje znaczącym milczeniem.